| Wiewiórka ziemna | |
| Xerus erythropus | |
| (Anselme Gaëtan Desmarest, 1817) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | gryzonie |
| Podrząd | wiewiórkokształtne |
| Rodzina | wiewiórkowate |
| Podrodzina | Xerinae |
| Plemię | wiewiórki ziemne |
| Rodzaj | Xerus |
| Podrodzaj | Euxerus |
| Gatunek | wiewiórka ziemna |
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |
Wiewiórka ziemna[2] (Xerus erythropus) – gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych[3].
Spis treści |
W skład gatunku X. erythropus wchodzi sześć podgatunków[3]:
Występuje w lasach, buszu i sawannach Afryki, od Maroka do Kenii.
Wiewiórka ziemna bardzo przypomina ubarwieniem pręgowca amerykańskiego, lecz w przeciwieństwie do niego jej twarda, gładka sierść jest niemal zupełnie pozbawiona włosów wełniastych. Wiewiórka ziemna żyje w rozległych systemach nor, które kopie silnymi przednimi kończynami. Bez lęku żeruje w ciągu dnia, zjadając nasiona, jagody i młode pędy. Wiewiórki te tworzą grupy, których członkowie pozdrawiają się przelotnym "pocałunkiem" i fantazyjnym uderzeniem ogonem. W niektórych okolicach występowania tej wiewiórki tubylcy wierzą, że jej ukąszenie jest jadowite. W rzeczywistości tak nie jest, jednak w gruczołach ślinowych tego zwierzęcia znajdują się paciorkowce (streptokoki) powodujące posocznicę.
Okres godowy tego gatunku przypada na marzec lub kwiecień. Po ciąży trwającej około 4 tygodni samica rodzi 3 lub 4 młode.