| Wikłacze | |
| Ploceinae | |
| Sundevall, 1836 | |
Samce wikłacza kasztanowatego (Ploceus rubiginosus) przy gnieździe |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | wikłaczowate |
| Podrodzina | wikłacze |
Wikłacze (Ploceinae) – podrodzina ptaków z rodziny wikłaczowatych z rzędu wróblowych. Do podrodziny należy ponad sto gatunków ptaków. Ich najważniejszą cechą charakterystyczną są bardzo misternie wykonane wiszące gniazda. Poza tym u ptaków tych występuje wyraźny dymorfizm płciowy, samce są dużo bardziej kolorowo ubarwione niż samice.
Kilka gatunków wikłaczy potrafi wielomilionowymi stadami pustoszyć plantacje Czarnego Lądu. Czasem też obsiada nadwodne szuwary. Pod ich ciężarem łamią się nawet olbrzymie drzewa. W Namibii na płaskowyżu Etosza zaobserwowano tak dużą liczbę tych ptaków, że kiedy odfruwały każdego ranka, światło słoneczne przed długi czas nie mogło się przebić przez tę "żywą chmurę". Do tak dużej liczebności tych ptaków przyczynił się człowiek, który wyciął pierwotną puszczę. Na jej miejscu wyrósł niski, kolczasty busz, który daje wikłaczom dogodne warunki do gniazdowania. Obfitości pożywienia dostarczają pola uprawne. Wikłacze gnieżdżą się w koloniach, zakładając na jednym drzewie do 500 kunsztownych, kulistych gniazd splecionych z traw.
Do podrodziny zaliczane są następujące rodzaje i gatunki[1][2]:
Zaliczany dawniej do wikłaczy monogatunkowy rodzaj Anomalospiza, obejmujący kukulnika (Anomalospiza imberbis), został zaliczony do rodziny wdówek.