| Wiktor I Victor |
|
| Święty Kościoła katolickiego Papież |
|
![]() |
|
| Data i miejsce urodzenia | brak danych Africa |
| Data i miejsce śmierci | ok. 199 Rzym |
| Wyznanie | chrześcijaństwo |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Pontyfikat | ok.189 |
| Wspomnienie | 28 lipca |
Wiktor I, łac. Victor (zm. ok. 199) — papież w latach 189 - 199, święty Kościoła katolickiego.
Spis treści |
Pochodził z rzymskiej prowincji Africa, a jego językiem ojczystym była łacina (był pierwszym[1] papieżem mówiącym po łacinie). Starał się autorytatywnie wprowadzić wszędzie świętowanie Wielkanocy w pierwszą niedzielę po 14 dniu miesiąca nisan. Był pierwszym papieżem, który miał kontakty z dworem cesarskim. Dzięki temu zdołał doprowadzić do uwolnienia chrześcijan skazanych na pracę w kopalniach Sardynii.
Określił, że w specjalnych i nagłych wypadkach można używać do chrztu jakiejkolwiek wody.
W 196 r. ekskomunikował za głoszenie adopcjanizmu Teodora, garbarza z Bizancjum.
Za jego pontyfikatu w liturgii coraz częściej używano łaciny. Św. Ireneusz ustalił listę biskupów Rzymu od świętego Piotra i propagował zasadę sukcesji apostolskiej.
Był często krytykowany zarówno ze względu na swoje pochodzenie jak i z powodu swoich decyzji. Nawrócony prawnik Tertulian po raz pierwszy uzasadniał prymat biskupów Rzymu obietnicą, którą Chrystus złożył św. Piotrowi:
| (Mt 16,18-19) wg Biblii Tysiąclecia |
|
Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie.
|
Wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 28 lipca[2].
Kościół ormiański wspomina świętego 20 kwietnia, koptyjski - 6 listopada[3].
| Poprzednik Eleuteriusz |
Papież 189 - 199 |
Następca Zefiryn |