| Wiktor II Amadeusz 2. Herzog von Ratibor und 2. Fürst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingsfürst |
|
| książę raciborski | |
| Okres panowania | od 30 stycznia 1893 do 9 sierpnia 1923 |
| Poprzednik | Wiktor I Maurycy von Ratibor |
| Następca | Wiktor III August von Ratibor |
| książę Corvey | |
| Okres panowania | od 30 stycznia 1893 do 9 sierpnia 1923 |
| Poprzednik | Wiktor I Maurycy von Ratibor |
| Następca | Wiktor III August von Ratibor |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Rodzina książęca von Ratibor und Corvey |
| Urodzony | 6 września 1847 w Rudach |
| Zmarł | 9 sierpnia 1923 w Corvey |
| Ojciec | Wiktor I Maurycy von Ratibor |
| Matka | Amélie zu Fürstenberg |
| Żona | Maria von Breunner-Enkevoirth |
| Dzieci | Wiktor III August Hans Konstantyn Agata Karolina Małgorzata Eleonora |
Wiktor Amadeusz von Ratibor (właśc. Viktor II Amadeus, 2. Herzog von Ratibor und 2. Fürst von Corvey, Prinz zu Hohenlohe-Schillingsfürst; ur. 6 września 1847 w Rudach – zm. 9 sierpnia 1923 w Corvey).
Był najstarszym synem księcia Wiktora Maurycego i księżniczki Amalii von Fürstenberg. Naukę rozpoczął w roku 1861 pod kierunkiem ks. Hermana Schaffera, późniejszego proboszcza raciborskiej fary, autora licznych publikacji o historii Raciborza. W 1863 r. wstąpił do gimnazjum w Nysie, gdzie w 1865 r. uzyskał maturę. Następnie pod opieką nauczyciela odbył studia prawnicze w Berlinie, Bonn i Getyndze, gdzie uzyskał dyplom doktora obojga praw.
Książę Wiktor był człowiekiem aktywnym. Należał do zakonu rycerzy maltańskich. Posiadał stopień podporucznika a później rotmistrza pułku huzarów. Za dzielność i męstwo w wojnie prusko-francuskiej (1870-1871) odznaczono go Krzyżem Żelaznym. Niedługo potem awansował do stopnia generała majora. Obok wojskowej, zdecydował się również na karierę dyplomatyczną. Był między innymi członkiem niemieckiej ambasady w Wiedniu. Po śmierci ojca 30 stycznia 1893 r. Wiktor Amadeusz II został księciem raciborskim. W 1913 r. przyznano mu tytuł honorowego obywatela Wrocławia.
19 czerwca 1877 r. książę ożenił się w Wiedniu z hrabianką Marią, jedynym dzieckiem podkomorzego hr. Augusta von Breunner-Enckevoerta i hr. Agaty Széchényi von Sárvár-Felsövidék, ur. 23 sierpnia 1856 r. na zamku Grafenegg, który do dziś stanowi jedną z siedzib księcia raciborskiego. Hrabianka Maria wniosła do małżeństwa ordynację swojego rodu, dlatego edyktem cesarskim nadanym w Wiedniu 22 września 1908 r. książęta raciborscy uzyskali prawo uzupełnienia swojego nazwiska o miano "Breunner-Enckevoert" oraz włączenia do herbu rodzinnego także herbu tego rodu. Książę Wiktor II zmarł 9 sierpnia 1923 r. w Corvey po 30 latach władania księstwem.
W listopadzie 1906 roku dobra książęce odwiedził cesarz niemiecki Wilhelm II Hohenzollern.
| Prapradziadkowie | książę Karl Albrecht I zu Hohenlohe-Waldenburg-Schillingsfürst |
? ∞ |
książę Christian Albrecht Ludwig zu Hohenlohe-Langenburg |
Johann Christian II zu Solms-Baruth |
Karl Borromäus Egon zu Fürstenberg |
książę Alexander Ferdinand von Thurn und Taxis |
książę Fryderyk von Baden |
baron Ludwig Heinrich Philipp Freiherrn Geyer von Geyersber |
| Pradziadkowie |
książę |
książę Karol Ludwig zu Hohenlohe-Langenburg |
Karl Joseph Aloys zu Fürstenberg |
margrabia Karol Fryderyk von Baden-Durlach |
||||
| Dziadkowie | książę Franciszek Józef zu Hohenlohe-Schillingsfürst |
książę |
||||||
| Rodzice |
książę von Ratibor i Corvey |
|||||||
|
Wiktor II Amadeusz (1847–1923), książę von Ratibor i Corvey |
||||||||