Wiktymologia (dosł. ofiarologia) to nauka zajmująca się ofiarami przestępstw oraz badaniem roli ofiary w genezie przestępstwa, zwłaszcza ustaleniem czynników tworzących podatność na stanie się ofiarą przestępstwa oraz metod zapobiegania temu.
Termin „wiktymologia” pojawił się w literaturze kryminologicznej dopiero z końcem lat czterdziestych. Za twórców wiktymologii uznaje się Hansa von Hentinga oraz Benjamina Mendelsohna. Wiktymologia jest dyscypliną niezwykle dynamiczną. - Obecnie funkcjonuje kilka koncepcji, przy czym za najważniejsze uznać należy: koncepcje wiktymologii ogólnej, pogwałcenie praw człowieka oraz kryminalną. [Kirchoff 1991, Bieńowska 1992] - W koncepcji wiktymologii ogólnej B. Mendelshona, wiktymologia ujmowana jest jako samodzielna, odrębna dyscyplina naukowa, zajmująca się wszystkimi ofiarami w społeczeństwie, niezależnie od źródeł ich pokrzywdzenia. - Nieco węższą przedmiotowo jest koncepcja nowej wiktymologii sformułowana przez R. Eliasa, zgodnie z którą wiktymologia powinna zajmować się ofiarami pogwałceń praw człowieka oraz ofiarami przestępstw. - Większość współczesnych kryminologów preferuje koncepcje wiktymologii kryminalnej, która zorientowana na osobę przestępstwa, wiktymizację oraz system wymiaru sprawiedliwości, pozwala na pełniejsze wyjaśnienie fenomenu przestępczości oraz społecznej reakcji na nią. [Hołyst, Warszawa 1996]