Wilcze doły - element średniowiecznych fortyfikacji polowych; zamaskowane rowy, czasami z ostrymi palami wbitymi pionowo w ziemię; miały na celu zatrzymanie ciężkiej jazdy przeciwnika, co umożliwiłoby dobry ostrzał łucznikom bądź też artylerii, ale również unieszkodliwienie przeciwnika poprzez wpadnięcie do dołu. Użyte prawdopodobnie przez Krzyżaków w bitwie pod Grunwaldem w roku 1410. Użyte przez Rosjan w bitwie pod Borodino w roku 1812.