Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Wilczy Młyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Na mapach: 52°26′21″N 16°57′22″E / 52.43917, 16.95611

Wilczy Młyn – część Wilczaka w Poznaniu, w obrębie osiedla Naramowice, w pobliżu ulicy Lechickiej. Obecnie z Wilczym Młynem utożsamiane jest dość izolowane osiedle domów jednorodzinnych i szeregowych.

Według danych z 1 stycznia 2010 r. Wilczy Młyn zamieszkiwało 1210 osób[1].

Spis treści

[edytuj] Granice

Terytorium Wilczego Młyna jest jednym z bardziej izolowanych w Poznaniu. Zabudowania koncentrują się wzdłuż przecznic ulicy Macieja Rataja, od ulicy Lechickiej w kierunku starorzecza Warty.

[edytuj] Struktura zabudowy i komunikacja

Fort IVa

Zabudowę osiedla stanowią wyłącznie domy jednorodzinne i szeregowe. Istnieje tu bardzo niewielka sieć handlu i usług. Na ulicy Lechickiej znajduje się przystanek linii minibusowej o numerze 121[2] (jest to pierwsza w Poznaniu linia minibusowa w ramach zintegrowanej taryfy). Wcześniej nie docierała tutaj żadna forma komunikacji publicznej. W pobliżu (na północy) przebiega obwodnica kolejowa Poznania.

Na terenie Wilczego Młyna znajduje się Fort IVa Twierdzy Poznań.

[edytuj] Toponimia

Nazwa dzielnicy pochodzi od licznych w tym rejonie młynów (obecnie nie istniejących). Nazwy ulic zlokalizowanych na terenie osiedla stanowią jedną grupę toponimiczną – od nazwisk osób i organizacji polskich związanych z II wojną światową – np. Batalionów Chłopskich, Zygmunta Berlinga, Obrońców Tobruku czy Jana Piekałkiewicza.

[edytuj] Przyroda

Wilczy Młyn jest terenem interesującym przyrodniczo - utworzono tu użytek ekologiczny o tej samej nazwie - chroni on przede wszystkim siedliska ugorowe, ale też niewielki areał wilgotnych łąk. W obrębie flory występują tu m.in.: pałka szerokolistna, jeżogłówka gałęzista, wierzba biała i krucha oraz czyżnie. W okolicach Fortu IVa rośnie wiekowy las sosnowy.

Z fauny na terenie Wilczego Młyna występuje m.in. nornik północny (Microtus oeconomus)[3][4].

W połowie lat 60. XX wieku notowano także remiza i żabę śmieszkę, a z roślin zanokcicę północną[5].

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. Załącznik nr 2 do Uchwały Nr LXIX/941/V/2010 Rady Miasta Poznania z dnia 16 marca 2010 r.
  2. Minibus linii 121 rusza na trasę! - Wieści - MM Moje Miasto
  3. Jan Śmiełowski, Radosław Dzięciołowski, Drobne i duże ssaki, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2002, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2002, s.189, ISSN ISSN 0137-3552
  4. Sławomir Janyszek, Magdalena Szczepanik-Janyszek, Okolice Góry Moraskiej, w: Kronika Miasta Poznania, nr 3/2002, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2002, ss.239-240, ISSN ISSN 0137-3552
  5. praca zbiorowa, Przegląd wielkopolskich zabytków przyrody, PiWRL, Poznań, 1966, ss.300, 302

[edytuj] Bibliografia

  1. Poznań – plan miasta i okolic 1:20.000, Wydawnictwo Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2004, ISBN 83-87157-01-5

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Wilczy_Młyn&oldid=30862936
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty