Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Wilhelm I, elektor Hesji-Kassel (ur. 3 stycznia 1743, zm. 27 lutego 1821). Był landgrafem Hesji-Kassel Wlhelmem IX od 1785 do 1803 roku, kiedy to został księciem-elektorem. W latach 1807-1813 państwo Hesja-Kassel nie istniało samodzielne, lecz było włączone w Królestwo Westfalii. W latach 1813-1821 znów istniało jako Elektorat.
Spis treści |
Jego ojcem był landgraf Fryderyk II Heski (zm. 1785), a matką Maria Hanowerska, córka Jerzego III, króla W. Brytanii. Młodość spędził w mieście Getynga i tamtejszym znakomitym uniwersytecie, a także w Danii.
Gdy Fryderyk Heski - jego ojciec przeszedł na katolicyzm (1749), dziadek Wilhelma Wilhelm VIII Heski starał się ograniczyć jego wpływ na społeczeństwo heskie. W roku 1754 zgodnie z dokumentami znanymi jako: heskie akty asekuracyjne Assekurationsakte von 1754, przekazał wnukowi Wilhelmowi hrabstwo Hanau-Münzenberg, (które po śmierci ostatniego rodzimego hrabiego (Johann Reinhard III von Hanau - 1736 r.) należało do landgrafstwa Hesja-Kassel), by było zarządzane niezależnie od landgrafstwa, którym miał rządzić katolik.
Gdy Wilhelm VIII zmarł w 1760 roku, Wilhelm (IX) sam rządził Hanau (samodzielnie dopiero od pełnoletności - 1764), a jego katolicki ojciec landgrafstwem. Z tych lat pochodzi miejscowość wypoczynkowa Wilhelmsbad.
Wilhelm IX jako landgraf Hesji-Kassel od 1785 był władcą w stylu Ancien Régime'u, sceptycznym wobec nowych prądów, jakie niosło ze sobą Oświecenie. Krytykowano go za prowadzenie tradycyjnego wynajmu heskich żołnierzy innym państwom i posiadanie metres.
Posiadał stopień feldmarszałka pruskiej armii. Gdy trwała wojna o sukcesję bawarską (1778-1779) brał udział w kampanii po stronie Prus. W roku 1792 brał udział w kampanii przeciw Francji rewolucyjnej. W 1795 negocjował pokój.
Wilhelm był jednym z najbogatszych niemieckich książąt swych czasów. Frankfurcki bankier Mayer Amschel Rothschild pomógł mu uratować majątek przed zakusami chciwego Napoleona.
Wilhelm nie przystąpił do pronapoleońskiego Związku Reńskiego, więc w roku 1806, gdy wybuchła wojna francusko-pruska, ogłosił neutralność. Napoleon i tak obsadził jego kra swymi wojskami. Wilhelm udał się do Szlezwiku, a potem do Pragi. Terytoria Hesji-Darmstadt przejęło Królestwo Westfalii, hrabstwo Hanau-Münzenberg było w latach 1806-1810 podległe francuskiej adm. wojskowej, a 1810-1813 należało do utworzonego przez Napoleona hrabstwa Frankfurtu.
Po klęsce Napoleona w 1813 Hesja-Kassel znów zaistniała. Wilhelm I starał się odwołać wszystkie bezprawne decyzje najeźdźcy. Między innymi znów nakazał żołnierzom i dworzanom nosić peruki. Niektórzy historycy upatrują w tym przyczyn rewolucji roku 1830.
W Kassel kazał on powiększyć kompleks zamkowy Wilhelmshöhe i zbudować posiadłość Löwenburg. Mieszkała tam jego ukochana Karoline von Schlotheim, późniejsza hrabina Hessenstein. Do dziś istniejąca piramida w Stamfordscher Garten przypomina o wizycie landgrafa Wilhelma w 1787 klasztorze Haina.
W roku 1764 Wilhelm (IX) poślubił księżniczkę Wilhelminę Karolinę Duńską (1747-1820). Miał z nią 6 dzieci:
Wilhelm miał też metresy:
| Poprzednik Fryderyk II Heski |
 |
landgraf Hesji-Kassel 1785-1803 |
|
Następca landgrafstwo podciągniete do rangi elektoratu w 1803 roku |
| Poprzednik Elektorat Hesji-Kassel od 1803 roku |
|
elektor Hesji-Kassel 1803-1807 |
|
Następca aneksja Hesji-kassel przez Królestwo Westfalii |
| Poprzednik restauracja Elektoratu Hesji-Kassel od 1813 |
|
elektor Hesji-Kassel 1813-1821 |
|
Następca Wilhelm II, elektor Hesji-Kassel |
