Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Wilhelmina Drucker | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 30 września 1847 Amsterdam |
| Data i miejsce śmierci | 5 grudnia 1925 Amsterdam |
| Zawód | pisarka, feministka |
| Narodowość | holenderska |
| Rodzice | Constanta Christina Lensing, Louis Drucker |
| Krewni i powinowaci | Hendrik Lodewijk Drucker |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Wilhelmina Drucker właśc. Wilhelmina Elizabeth Lensing (ur. 30 września 1847 w Amsterdamie, zm. 5 grudnia 1925 w Amsterdamie) – jedna z pierwszych holenderskich feministek, działaczka społeczna, sufrażystka i pisarka tworzącą pod pseudonimami Gipsy, Gitano i E. Prezcier.
Spis treści |
Wilhelmina Elizabeth Drucker była jedną z dwóch nieślubnych córek modystki Constanti Christiny Lensing i bankiera, niemieckiego Żyda, Louisa Druckera, który odmówił prawnego uznania dzieci i nie łożył na ich utrzymanie. Wzrastając w trudnych warunkach Wilhelmina Drucker sama zadbała o swoją edukację, poświęcając każdą wolną chwilę na lekturę dostępnych jej książek. Od wczesnych lat związana była z ruchem socjaldemokratycznym.
Po śmierci ojca, Drucker wniosła sprawę do sądu o prawo do spadku przeciwko swojemu przyrodniemu bratu, liberalnemu politykowi Hendrikowi Lodewijkowi Druckerowi. W 1888 roku sąd wydał orzeczenie na jej korzyść, w wyniku czego uzyskała finansową niezależność.
Począwszy od 1886 roku Drucker uczestniczyła w spotkaniach związków zawodowych, podczas których dyskutowano idee głoszone przez socjalistów. Przyczyniła się do powstania pierwszego masowego ruchu kobiecego w Holandii.
W 1889 powołała do życia Vrije Vrouwen Vereeniging (pol. Stowarzyszenie Wolnych Kobiet). Stowarzyszenie prowadziło działalność na rzecz równości prawnej, ekonomicznej i politycznej kobiet i mężczyzn, w tym o prawa kobiet do edukacji, pracy i własności.
Drucker starała się również doprowadzić do zmiany prawnej sytuacji kobiet w małżeństwie. Holenderskie prawo opierało się wówczas na Kodeksie Napoleona, w którym kobieta była traktowana jako osoba niepełnoletnia, w chwili zamążpójścia przechodząca pod opiekę męża, który stawał się także dysponentem jej majątku. W 1891 roku Drucker, jako reprezentantka Stowarzyszenia Wolnych Kobiet, brała udział w międzynarodowym kongresie, organizowanym przez socjalistów i związki zawodowe w Brukseli. W trakcie kongresu wystąpiła, wraz z działaczkami z Austrii, Niemiec i Włoch, z postulatem rezolucji, by partie socjalistyczne w swoich programach walczyły o równość polityczną oraz ekonomiczną kobiet i mężczyzn.
Drucker była też zaangażowana w prace nad zmianą ustawodawstwa regulującego warunki pracy kobiet. Obowiązujące prawo dzieliło kobiety na panny i mężatki. Mężatka musiała uzyskać zgodę męża na podjęcie pracy. W 1893 roku założyła, wraz ze swoją współpracownicą Dorą Schook-Haver, magazyn „Evolutie”, który ukazywał się do 1926 roku. Tu zaprezentowała, pod wspólnym tytułem Ojcostwo i macierzyństwo, artykuły koncentrujące się na problematyce świadomego rodzicielstwa. Analizowała je przez pryzmat ekonomiczny, społeczny oraz polityczny. W 1891 uczestniczyła w tworzeniu Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht (pol. Stowarzyszenie Sufrażystek). Pracowała z kobietami działającymi w związkach zawodowych, jeździła po kraju z odczytami, których celem było uświadamianie kobietom ich praw. W 1897 roku została członkinią Vereeniging Onderlinge Vrouwenbescherming (pol. Towarzystwo Ochrony Kobiet) – towarzystwa, które działało na rzecz niezamężnych matek i ich potomstwa. W ostatnim okresie swego aktywnego życia zaangażowała się w ruch pacyfistyczny, protestując przeciw I wojnie światowej i poborowi do wojska. Organizowała też kobiety, by złagodzić niepokój społeczny i ekonomiczny.
Drucker napisała też powieść George David, w której atakowała podwójną moralność mieszczańskiego społeczeństwa, opisując wykorzystywanie naiwnych, biednych i niewykształconych kobiet przez mężczyzn. Pisała o swoim ojcu, który uznał dzieci pochodzące ze związku z zamożną kobietą.
W 1969 grupa holenderskich i belgijskich feministek założyła organizację nazwaną na cześć Wilhelminy Drucker Dolle Mina (pol. Szalona Mina). Jedna z ich akcji nosiła nazwę Baas in eigen buik (pol. Właścicielka własnego brzucha).
