Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| William Gallas | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | William Eric Gallas | |
| Data i miejsce urodzenia |
17 sierpnia 1977 Asnières-sur-Seine, Francja |
|
| Pozycja | środkowy obrońca | |
| Wzrost | 181 cm | |
| Masa ciała | 72 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Tottenham Hotspur | |
| Numer | 13 | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1995–1997 1997–2001 2001–2006 2006–2010 2010– |
Caen Marsylia Chelsea Arsenal Tottenham Hotspur |
34 (0) 85 (2) 147 (12) 101 (12) 27 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1997–1998 2002–2011 |
 Francja U-21 Francja |
11 (0) 94 (12) |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 20 czerwca 2011. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 20 czerwca 2011. |
||
 William Gallas w Wikicytatach |
||
| Dorobek medalowy | |||||||||
|
|||||||||
William Eric Gallas (ur. 17 sierpnia 1977 w Asnières-sur-Seine) – francuski piłkarz pochodzenia gwadelupskiego występujący na pozycji środkowego obrońcy. Obecnie gra w Tottenhamie Hotspur. Jego kuzynem jest zawodnik reprezentacji Gwadelupy Ludovic Quistin.
Spis treści |
William Gallas urodził się w Asnières-sur-Seine. Jako dziecko uczęszczał do drużyny juniorów Villeneuve-la-Garenne, zaś później do Centre Technique National Fernand Sastre. Swoją karierę piłkarską rozpoczął w roku 1995 w występującym wówczas w drugiej lidze francuskiej SM Caen i pomógł swojej drużynie awansować w pierwszym sezonie do pierwszej ligi. W ekipie SM Caen grał do roku 1997. W tym czasie wystąpił w trzydziestu czterech ligowych meczach. Następnie przeszedł do Olympique Marsylia. Grał tam między innymi z Robertem Pirèsem. W drużynie z południa Francji spędził cztery sezony. Grając w zespole Olympique Marsylia po raz pierwszy wystąpił w Lidze Mistrzów. Łącznie w tym klubie zaliczył 111 występów oraz strzelił pięć bramek.
Były trener Chelsea, Claudio Ranieri kupił Gallasa z Marsylii w maju 2001 roku za kwotę 6,2 milionów funtów. Otrzymał koszulkę z numerem 13. W Chelsea w linii obrony grał między innymi z Marcelem Desailly. W nowej drużynie Gallas zadebiutował 19 sierpnia w zremisowanym 1:1 spotkaniu z Newcastle United. Pierwszego gola zdobył natomiast w meczu Pucharu Anglii z Tottenhamem Hotspur. Pierwszą bramkę w Premier League strzelił 16 marca 2002 roku w meczu z Sunderlandem. Obydwa gole były jego jedynymi zdobytymi w tym sezonie. Od pierwszego roku spędzonego w Londynie był podstawowym piłkarzem swojej ekipy. W debiutanckim sezonie wystąpił w 30 ligowych spotkaniach.
W kolejnych sezonach spędzonych w Chelsea występował kolejno w 38, 29, 28 oraz w 34 ligowych meczach. W sezonie 2005/06 przyczynił się do zdobycia tercetu przez jego drużynę. Został wówczas Mistrzem Anglii, zdobył Puchar Ligi oraz Tarczę Wspólnoty. Gallas wystąpił w obydwóch finałach. Rok 2006 był ostatnim, który spędził w Chelsea, w tym roku przeszedł do Arsenalu. Łącznie w ekipie Chelsea zaliczył 159 ligowych występów oraz strzelił 12 bramek.
31 sierpnia 2006 roku Gallas podpisał czteroletni kontrakt z Arsenalem. Jego transfer do Arsenalu był w zamian za Ashleya Cole'a. W nowej drużynie zadebiutował 9 września tego samego roku w zremisowanym 1:1 ligowym spotkaniu z Middlesbrough. Pierwszą bramkę zdobył natomiast 23 września w wygranym 3:1 spotkaniu z Sheffield United. Pierwszą żółtą kartkę otrzymał 28 października w pojedynku z Evertonem (1:1). Od pierwszego sezonu spędzonego na Emirates Stadium był jednym z podstawowych piłkarzy swojej ekipy. Debiutancki sezon zakończył z 21 ligowymi występami.
9 sierpnia 2007 roku Gallas został kapitanem Arsenalu. Pierwszym jego spotkaniem jako kapitan był pojedynek z Fulhamem rozegrany 12 sierpnia, który zakończył się zwycięstwem jego drużyny 2:1. Pierwszą bramkę w tym sezonie zdobył 3 listopada 2007 roku w zremisowanym 2:2 pojedynku z Manchesterem United. 19 sierpnia w meczu z Blackburn Rovers doznał kontuzji. Do klubu powrócił 20 października, kiedy to zagrał w meczu z Boltonem Wanderers. Drugą bramkę zdobył 24 listopada w spotkaniu z Wiganem Athletic. 16 grudnia zdobył także gola w meczu z jego poprzednią drużyną, Chelsea, który dał trzy punkty Arsenalowi. Ostatnią bramkę w tym sezonie zdobył 29 marca w pojedynku z Boltonem Wanderers. Sezon ten zakończył z 31 ligowymi występami.
W sierpniu 2008 roku został kapitanem Arsenalu na sezon 2008/09. W tym sezonie zadebiutował 13 sierpnia w meczu eliminacji Ligi Mistrzów z FC Twente, w tym meczu zdobył także pierwszą bramkę w tym sezonie. Pierwsze trafienie w lidze zaliczył 29 października zdobył w spotkaniu z Tottenhamem Hotspur.
Jego zachowanie jako kapitana drużyny było jednak krytykowane przez wielu publicystów, bloggerów, kibiców, a nawet byłych piłkarzy Arsenalu. Zarzucano mu brak posłuchu wśród pozostałych piłkarzy zespołu, niezrozumiałe zachowania w chwilach kryzysu drużyny, brak zdolności przywódczych. Największa fala krytyki[1][2][3][4][5] przetoczyła się przez blogosferę po wywiadzie udzielonym przez Gallasa agencji Associated Press w listopadzie 2008 r.[6], w którym Francuz opisał bulwersujące jego zdaniem zachowanie jednego z kolegów zespołu (nieujawnionego z nazwiska - podejrzewa się, że chodziło o Robina van Persiego[7]) podczas derbów północnego Londynu. 21 listopada 2008 r., dzień po publikacji wywiadu, serwis Arseblog[8], a później serwis Sky Sports[9] nieoficjalnie poinformowały, że Gallas został pozbawiony opaski kapitana i odsunięty od składu na mecz z Manchesterem City. Gallas rzeczywiście do Manchesteru nie pojechał, zaś na kapitana w tym meczu wyznaczono Manuela Almunię. Dostał także ultimatum od klubu: jeżeli nie przeprosi publicznie za wypowiedziane słowa to odchodzi z Emirates Stadium[10]. Gallas jednak w zimowym okienku transferowym nie zmienił barw klubowych i powrócił do pierwszego składu Arsenalu. W 2010 roku zakończył swoją przygodę z Arsenalem. W przeciągu 4 lat występów w Arsenalu wystąpił w 102 meczach i zdobył 17 bramek.
22 sierpnia 2010 podpisał roczny kontrakt z Tottenhamem Hotspur z opcją przedłużenia[11].
Gallas wraz z reprezentacją Francji U-18 był na wygranych mistrzostwach Europy. Grał także w reprezentacji U-20, wraz z którą zagrał na mistrzostwach świata 1997. Następnie, w latach 1997-1998 zaliczył 11 występów w kadrze U-21.
W reprezentacji seniorskiej zadebiutował 12 grudnia 2002 roku w meczu eliminacji do Euro 2004 ze Słowenią. Rok później Jacques Santini powołał go do kadry na Puchar Konfederacji. Francja wygrała ten turniej, a on sam zagrał w trzech spotkaniach, m.in. w wygranym 1:0 finale z Kamerunem. W 2004 roku dostał powołanie od tego samego selekcjonera na Euro 2004. Na mistrzostwach Europy Francja dotarła do ćwierćfinału, a Gallas wystąpił w czterech pojedynkach. Francuz znalazł się także w kadrze na mistrzostwa świata w 2006 r. Na niemieckich boiskach jego kraj dotarł do finału, w którym przegrał po serii rzutów karnych z reprezentacją Włoch. Gallas zagrał we wszystkich siedmiu meczach. Francuski obrońca wystąpił również w trzech spotkaniach mistrzostw Europy w 2008 r., na których Francja nie weszła do fazy pucharowej zajmując w grupie C czwarte miejsce. Dotychczas (stan na 21 listopada 2008 r.) w barwach narodowych wystąpił 69 razy oraz zdobył dwie bramki. W 2010 roku został powołany na Mundial w RPA, gdzie reprezentacja Trójkolorowych w grupie A walcząc z Urugwajem (0-0), Meksykiem (0-2) i RPA (1-2) nie wyszła z grupy zajmując ostatnie, czwarte miejsce w grupie przegrywają dwa mecze i zaledwie jeden remisując, zdobywając tylko jedną bramkę. Mistrzostwa te obfitowały w różnorakie skandale, jak choćby wyrzucenie po meczu z Meksykiem Nikolasa Anelki z kadry. Walnie do tak słabego występu Trójkolorowych przyczyniło się nieporozumienia w zespole, błędne decyzje taktyczne jak i personalne oraz bunt piłkarzy wobec trenera Raymonda Domenecha i wiele innych przyczyn co zaskutkowało wielką kompromitacją.
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
