Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Wincenty Norblin (ur. 7 października 1805 w Paryżu, zm. 15 stycznia 1872 w Warszawie) – polski przemysłowiec, współtwórca Fabryki Wyrobów Platerowanych W. Norblin, filantrop; wnuk Jana Piotra, malarza i rysownika okresu stanisławowskiego.
Urodził się w Paryżu jako syn platernika Aleksandra Jana Norblina i jego żony Marii z Bilhotów. W 1819 roku przeniósł się z ojcem do Warszawy, gdzie ojciec otworzył własny zakład brązowniczy. Wincenty nie objął go po ojcu, ale zawarłszy korzystny mariaż z Henryką Ceresy, wdową i dziedziczką fabryki wyrobów srebrnych i złotych, szybko rozwinął wytwórnię. Około 1839 roku razem z czeladnikiem i powinowatym Wilhelmem Meylertem (1810-1862) przekształcił ją w spółkę "W. Norblin i W. Meylert". Z czasem spłacono rodzinę Meylertów, a udziałowcami stali się bracia Wincentego.
W wytwórni wytwarzano świeczniki, wazony, ozdoby stołowe i sprzęt do gotowania. Przy zakładzie funkcjonował sklep z wyrobami srebrnymi, platerowymi i brązowymi. W 1853 fabrykę unowocześniono: wprowadzono maszynę parową o mocy 10 KM (koni mechanicznych), a także maszynę galwanizującą. Zatrudniano w tym czasie 60 pracowników; zasięg sprzedaży obejmował całe Królestwo jak i Cesarstwo (Wilno, Mińsk, Mohylew i Żytomierz). Wyroby firmy zdobywały wiele prestiżowych nagród na targach w Moskwie i Petersburgu.
Gdy w 1872 umierał Wincenty Norblin, jego majątek rodzinny oceniano na prawie 150 000 rubli. Kierownictwo zakładów objął po nim syn Ludwik.
Początkowo został pochowany na Powązkach; po kilku latach przeniesiono jego zwłoki na cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie i złożono w grobowcu rodzinnym.
Wychowany w rodzinie katolickiej, w 1830 roku przeszedł na kalwinizm, żeniąc się z Henryką Leopoldyną z Vorbrodtów 1. voto Cerisy (1805-1882), córką złotnika z Anhalt, który osiadł w Warszawie i tutaj założył zakład złotniczy. Mieli razem dziewięcioro dzieci, z których większość zmarła młodo. Te, które przeżyły:
Jego pasierbica Henryka Joanna Cerisy (1827-1898) wyszła za mąż za Ludwika Szwede (1816-1901) wieloletniego prezesa warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności i członka zarządu spółki.
