| Wisła Pankiewicz | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 kwietnia 1922 Warszawa |
| Data i miejsce śmierci | 13 lipca 2000 Warszawa |
Wisła Janina Pankiewicz (ur. 14 kwietnia 1922 w Warszawie, zm. 13 lipca 2000 w Warszawie[1]) – polska socjolog, dziennikarz, działaczka społeczna i opozycyjna, żona premiera Edwarda Osóbki-Morawskiego.
W II RP należała do Czerwonego Harcerstwa Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego. W okresie od 1943 do 1945 działała w Związku Walki Młodych. W latach 50. ukończyła socjologię na Uniwersytecie Warszawskim. Od lat 50. była redaktorką w Wydawnictwie Sztuka, a następnie – w Składnicy Księgarskiej. W tej samej dekadzie została przewodniczącą Zakładowego Zarządu Pracowników Książki Prasy i Radia i na skutek odmowy potępienia w 1968 studenckich wystąpień, została usunięta z zajmowanego stanowiska.
Wisła Pankiewicz była członkinią Polskiego Towarzystwa Socjologicznego. Od 1978 do 2000 była członkinią Towarzystwa Miłośników Historii i przewodniczącą sekcji historii Warszawy. W latach 80. organizowała wykłady z historii Polski. Od 1978 współpracowała z niezależnym Towarzystwem Kursów Naukowych. Od jesieni 1980 była współorganizatorką i animatorką Wszechnicy Robotniczej "S" Regionu Mazowsze. W okresie od 1983 do 1989 działała w podziemnej Wszechnicy. Od 1982 do 1989 była kolporterką Tygodnika Mazowsze.
Od 1944 była żoną Edwarda Osóbki-Morawskiego, premiera Polski Ludowej (1944–1947). Miała syna i córkę. Michał Osóbka-Morawski był w III RP m.in. działaczem Unii Pracy i jej kandydatem na posła w wyborach parlamentarnych w 1993.
Zmarła w 2000. Została pochowana na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie[2].