Witold Broniewski

Witold Broniewski
Data i miejsce urodzenia	15 października 1880 Psków
Data i miejsce śmierci	11 stycznia 1939 Warszawa
Minister robót publicznych
Okres urzędowania	od 15 maja 1926 do 30 września 1926
Poprzednik	Mieczysław Rybczyński (p.o.)
Następca	Jędrzej Moraczewski

Grób prof. Witolda Firlej Broniewskiego na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie

Witold Firlej Broniewski (ur. 15 października 1880 w Pskowie, zm. 11 stycznia 1939 w Warszawie) – polski naukowiec; metaloznawca, metalurg.

Biografia

Studiował matematykę, elektrotechnikę, fizykę i chemię, uczeń m.in. Marii Skłodowskiej-Curie na paryskiej Sorbonie (1908–1911). W latach 1914-1919 wykładowca metalografii na Uniwersytecie Paryskim. W latach 1919–1920 profesor Politechniki Lwowskiej, w okresie 1920–1939 profesor Politechniki Warszawskiej. W 1919 wstąpił do Armii Polskiej we Francji (Armii Hallera), z którą przybył z Francji do Polski.

Prowadził badania w zakresie metalografii i fizykochemii metali, a także obróbki plastycznej i cieplnej. Pionier polskich badań nad zjawiskiem pełzania metali.

W 1920 członek założyciel Akademii Nauk Technicznych (w latach 1928–1936 jej sekretarz generalny). Od maja do września 1926 minister robót publicznych w trzech gabinetach Kazimierza Bartla.

Bibliografia

• Witold Broniewski, Recherches sur les propriétés électriques des alliages d'aluminium (1911)
• Witold Broniewski, Zasady metalografii Lwów-Warszawa 1921
• Witold Broniewski, Travaux pratiques de metallographie (1930)
• Witold Broniewski, O stopach antymonu z cyną i antymonu z ołowiem / W. Broniewski i L. Śliwowski. O stopach miedzi z cyną : bibliografja / W. Broniewski i B. Hackiewicz. Warszawa 1929: wyd. Akademji Nauk Technicznych
• Witold Broniewski, Sur l'ecrouissage du fer (1931)