| Witold Romer | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 lipca 1900 Lwów |
| Data i miejsce śmierci | 19 kwietnia 1967 Wrocław |
| Zawód | inżynier chemik fotografik |
| Rodzice | Eugeniusz Romer Jadwiga Rossknecht |
| Odznaczenia | |
Witold Romer (ur. 14 lipca 1900 we Lwowie, zm. 19 kwietnia 1967 we Wrocławiu) – polski inżynier chemik, profesor Katedry Fototechniki Politechniki Wrocławskiej. Artysta fotografik, od Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej otrzymał tytuł Honoraire Excellence FIAP (HonEFIAP).
Był synem geografa, Eugeniusza i bratem Edmunda, uczniem prof. Wojciecha Świętosławskiego. Podczas obrony Lwowa w dniach 1 – 22 listopada 1918 walczył w stopniu szeregowca na Odcinku I (pododcinek Remiza - Cytadela). W końcu lat dwudziestych odbył peregrynację naukową i studiował w różnych uczelniach i zakładach fotograficznych w Europie. W 1931 stworzył nową technikę pozytywową o nazwie izohelia. W rok później, po śmierci Mikolascha, przejął prowadzenie Zakładu Fotografii na Politechnice Lwowskiej. Był kierownikiem działu fotomechanicznego w stworzonym przez ojca wydawnictwie „Książnica Atlas". W 1935 r. uzyskał doktorat z chemii fizycznej na Politechnice Lwowskiej. W 1937 r. podjął wielką akcję publikacji pocztówek fotograficznych wykonanych przez najlepszych mistrzów popularyzujących krajobraz Polski i dokonania polskie w okresie międzywojennym. Lata wojny spędził w Anglii, pracując w dziedzinie fotografii dla potrzeb RAF-u. Po wojnie we Wrocławiu, na tamtejszej Politechnice, gdzie się habilitował i został profesorem, objął pierwszą i jedyną jak dotąd Katedrę Fototechniki.
Otrzymał wiele nagród i odznaczeń, m. in. Srebrny Krzyż Zasługi za działalność fotograficzną (1939), tytuł EFIAP (1956), nagrodę miasta Wrocławia (1957), Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1965).