Witold Sobków (ur. 17 lutego 1961 w Warszawie) – polski filolog, urzędnik państwowy i dyplomata, były wiceminister spraw zagranicznych.
Spis treści |
W latach 1979–1987 studiował na Uniwersytecie Warszawskim, najpierw w Instytucie Anglistyki (mgr filologii angielskiej w 1984), a następnie w Katedrze Italianistyki (mgr filologii włoskiej w 1987). Specjalizował się w lingwistyce teoretycznej i stosowanej. Uzyskał także stypendia w Hoover Institution on War, Revolution and Peace na Uniwersytecie Stanforda oraz na uczelniach włoskich (Siena, Perugia, Wenecja). Ukończył programy: "Bezpieczeństwo wewnętrzne i międzynarodowe" na Uniwersytecie Harvarda i "Studia Islamskie" na Uniwersytecie Londyńskim.
Od sierpnia 1984 do marca 1991 był wykładowcą m.in. na Wydziale Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1991 został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W latach 1993–2000 pełnił kolejno funkcje radcy, radcy-ministra i ministra pełnomocnego/zastępcy ambasadora w ambasadzie RP w Londynie. W 1998 został przedstawicielem Urzędującego Przewodniczącego OBWE w Grupie Kontaktowej oraz przedstawicielem ministra spraw zagranicznych ds. INMARSAT w Radzie Międzynarodowej Organizacji Morskiej.
Po powrocie z zagranicy zajmował stanowiska kierownicze w ministerstwie, będąc kolejno wicedyrektorem Departamentu Europy Zachodniej, dyrektorem Departamentu Krajów Pozaeuropejskich i Systemu Narodów Zjednoczonych i starszym radcą ministra ds. europejskich. Następnie, od 2002 do 2006, sprawował urząd ambasadora RP w Irlandii.
Od 9 października 2006 do 27 grudnia 2006 pełnił funkcję podsekretarza stanu w MSZ. Od stycznia 2007 pracował jako ambasador tytularny w Departamencie Strategii i Planowania Polskiej Polityki Zagranicznej, od 1 stycznia 2008 do 9 kwietnia 2010 zajmował stanowisko dyrektora politycznego w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Następnie stanął na czele Stałego Przedstawicielstwa RP przy ONZ w Nowym Jorku[1].