Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyWitold Stefański (ur. 25 lipca 1891 w Kielcach, zm. 1973 w Warszawie) – polski zoolog, parazytolog, od 1952 członek Polskiej Akademii Nauk.
W latach 1913-1917 studiował pod kierownictwem profesora Junga w Genewie.
W latach 1925-1952 profesor i kierownik Zakładu Zoologii i Parazytologii na Wydziale Weterynarii Uniwersytetu Warszawskiego, 1952-1961 profesor Wydziału Weterynaryjnego Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.
Wraz z profesorem Gustawem Poluszyńskim z Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie uważany jest za współzałożyciela polskiej szkoły parazytologii weterynaryjnej.
W okresie II wojny światowej kierował działem parazytologii Państwowego Instytutu Naukowego Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach, przemianowanym na Rolniczy Zakład Badawczy Generalnego Gubernatorstwa.
Zajmował się m.in. badaniami nad nicieniami (Nematoda) oraz gzem bydlęcym dużym (Hypoderma bovis).
W latach 1962-1965 wiceprezes Polskiej Akademii Nauk. W roku 1952 prezes Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych. W listopadzie 1966 był założycielem i pierwszym prezesem Europejskiego Stowarzyszenia Parazytologów (European Federation of Parasitologists).
Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Założony przez niego w roku 1951 Instytut Parazytologii PAN w Warszawie przy ul. Twardej od roku 1983 nosi imię Profesora. 29 marca 1974, na posiedzeniu Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego została ustanowiona Nagroda naukowa dla uczczenia pamięci Profesora Witolda Stefańskiego, przyznawana za opublikowaną, oryginalną, wyróżniającą się pracę (lub cykl prac) z zakresu parazytologii ogólnej, weterynaryjnej lub lekarskiej.
