Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Błogosławiony | |
| Wiwald z San Gimignano | |
| Vivaldo Stricchi | |
| tercjarz | |
 Szczegóły ołtarza św. Wiwalda w kościele pod jego wezwaniem w Montaione (Raffaellino del Garbo, 1516). |
|
| Data urodzenia | 1250 San Gimignano (Toskania) |
| Data śmierci | 1 lub 2 maja 1320 k. Montaione (Toskania) |
| Kościół / wyznanie | rzymskokatolicki |
| Data beatyfikacji | 13 lutego 1908 (zatwierdzenie kultu) przez Piusa X |
| Wspomnienie | 1 lub 2 maja |
Wiwald z San Gimignano OFS, również Ubald[1], właśc. wł. Vivaldo Stricchi (ur. 1250 w San Gimignano w Toskanii, zm. 1 lub 2 maja 1320 w pustelni k. Montaione) −włoski tercjarz franciszkański[2], eremita, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Był uczniem i towarzyszem bł. Bertolda (właśc. Bartolo Buonpedoni), kapłana i duszpasterza chorych na trąd. Kiedy Bertold zachorował (1280) udał się z nim do leprozorium koło San Gimignano, gdzie pielęgnował i usługiwał mu przez 20 lat. Według XVI-wiecznego życiorysu Wiwald, po śmierci Bertolda (1300), udał się do boru Camporena (wł. Bosco di Camporena.) blisko Montaione w Toskanii, gdzie mieszkał w małej celi zrobionej w pniu kasztanowca. Cela ta była tak mała, że można było w niej tylko klęczeć. Wiwald zmarł mając 70 lat.
Jego kult zatwierdził Pius X, również tercjarz franciszkański, 13 lutego 1908 roku. Dwa lata później papież zatwierdził kult Bertolda.
Wspomnienie liturgiczne bł. Wiwalda obchodzone jest w Kościele rzymskokatolickim 1 maja za Martyrologium Rzymskim[3]. U franciszkanów dzień pamięci przypada na 2 maja.
