Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł od 2009-05 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Woda święcona – sakramentalium występujące w niektórych wyznaniach chrześcijańskich. Woda święcona jest wodą pobłogosławioną przez biskupa, księdza lub diakona przeznaczoną do udzielania chrztu lub błogosławieństwa osób, miejsc lub rzeczy. Swoje istnienie czerpie z wiary w moc oczyszczającą wody obecną już w Starym Testamencie oraz z faktu chrztu Chrystusa w Jordanie. Zwyczaj święcenia wody został wprowadzony przez kościół w II wieku po Chrystusie.
Spis treści |
W kościele rzymskokatolickim obrzęd w formie uroczystej występuje w trakcie Triduum Paschalnego podczas Wigilii Paschalnej. Podczas tzw. liturgii chrzcielnej śpiewana jest wtedy Litania do Wszystkich Świętych. Następnie celebrans odmawia modlitwę, trzykrotnie zanurzając paschał w naczyniu. Poza Triduum Paschalnym obrzęd ogranicza się zwykle do krótkiej modlitwy kapłana nad wodą. Kościół katolicki przyjmuje, że poprzez te obrzędy na wodę spływa błogosławieństwo nadające jej moc uświęcania.
W czasie Wigilii Paschalnej poświęca się wodę chrzcielną a nie święconą.
Woda święcona jest używana podczas sakramentu Chrztu Świętego oraz jako sakramentalium m.in. do święcenia domów, mieszkań, pojazdów, czy podczas egzorcyzmów.
Używa jej się także przy wejściu do kościoła. Po zanurzeniu czubków palców w misie z wodą święconą można uczynić znak krzyża. Obrzęd ten oznacza odpędzenie złych duchów przy wejściu do miejsca świętego.
Do celów liturgicznych jest przechowywana w naczyniach nazywanych aspersorium.
