Wojciech Bruszewski (ur. 8 marca 1947 r. we Wrocławiu, zm. 6 września 2009 r. w Łodzi[1]) — polski reżyser, operator filmowy, artysta współczesny, artysta multimedialny wykładowca. Prekursor sztuki wideo w Polsce.
Ukończył studia na wydziałach: operatorskim w 1970 roku i reżyserii w 1975 roku w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Jako artysta związany był ze sztuką awangardową. Był współzałożycielem i jednym z filarów łódzkiej grupy Warsztat Formy Filmowej[2]. W latach siedemdziesiątych, jako członek Warsztatu, uczestniczył w międzynarodowym ruchu Kina Strukturalnego. Najważniejszą manifestacją tego ruchu była seria wystaw Film Jako Film. Pierwsza edycja miała miejsce w Niemczech (w Kolonii, Stuttgarcie, Essen i Berlinie), a druga w roku 1978 w Londynie. Członek grupy Zero-61. Od 1981 roku członek Internationales Künstler Gremium w Niemczech[3].. W latach 1990-1992 Prezes Konstrukcji w Procesie. Współzałożyciel Stowarzyszenia GUST (Grupy Użytkowników Systemu TeX).
Wojciech Bruszewski był prekursorem sztuki wideo w Polsce. Jako filmowiec i twórca sztuki wideo brał udział w prestiżowych wystawach artystycznych, takich jak: documenta 6, documenta 8 w Kassel czy Presences Polonaises w Centrum Pompidou w Paryżu.
W 1980 został stypendystą DAAD w Berlinie Zachodnim. Reprezentował tam sztuki wizualne. W tym samym roku polską literaturę reprezentował Kazimierz Brandys a muzykę współczesną Bogusław Schaeffer.
Autor systemu kodowania polskich znaków AmigaPL, następcy standardu xJP, dla komputerów Amiga i systemu Amiga OS[4].
[edytuj] Nagrody (lista niepełna)
- 2008 Grand Prix CIFFT dla filmu "Łódź miasto kultury" International Committee of Tourism Film Festiwal : Wiedeń[5]
- 2008 GRAND PRIX "TURYSTA 2008" dla najlepszego filmu "Łódź miasto kultury" na III Międzynarodowego Festiwalu Filmów Turystycznych w Płocku.
- 2008 Nagroda za najlepszy scenariusz "Łódź"- Miasto Kultury" na III Międzynarodowego Festiwalu Filmów Turystycznych w Płocku.
- 2008 Nagroda Prezydenta Miasta Płocka za film "Łódź - Miasto Kultury" na III Międzynarodowego Festiwalu Filmów Turystycznych w Płocku[6].
- 2008 I Nagroda Das goldene Stadttor na VII International Film Competition The Golden City Gate (Targi ITB): Berlin
- 2008 III Nagroda w kategorii wydawnictwo promocyjne na II Festiwaul Promocji Miast i Regionów, konkurs „Złote Formaty”Warszawa[7]
- 2008 Nagroda Paul Calinescu za najlepszy film turystyczny na XII Document.Art – The International Festival of Touristic and Ecology Film Câmpulung-Muscel: Rumunia
- 2008 Grand Prix Gavrilo Gavra Azinovic na XVI MEFEST International Festival of Touristic, Ecological, Sport and Culinary Films :Serbia
- 2008 Nagroda Golden Pine za najlepszy film turystyczny na XVI MEFEST International Festival of Touristic, Ecological, Sport and Culinary Films: Serbia
- 2008 I Nagroda w kategorii Turystyka Kulturalna na I Art&Tur International Tourism Film Festival :Barcelona
- 2007 Grand Prix Tour Film 2007 na X Międzynarodowym Festiwal Filmów Turystycznych Tour Film (MTT Tour Salon) :Poznań
- 2007 Nagrodę TV Biznes dla najlepszego filmu promującego walory inwestycyjne miast i regionów na X Międzynarodowym Festiwalu Filmów Turystycznych Tour Film (MTT Tour Salon) :Poznań.
- 2007 Nagrodę Prezesa Polskiej Izby Turystyki na X Międzynarodowym Festiwalu Filmów Turystycznych Tour Film (MTT Tour Salon) Poznań
- 2007 Nagrodę Prezesa Polskiej Organizacji Turystycznej na X Międzynarodowym Festiwalu Filmów Turystycznych Tour Film (MTT Tour Salon): Poznań[8]
[edytuj] cykl programów telewizyjnych: "Eko - echo"
- 2006 I Nagroda za cylk programów telewizyjnych "Eko - echo" przyznana przez Ministra Środowiska i Towarzystwo Lasów Państwowych im. Adama Loreta[9][10]
[edytuj] Filmografia (wybrane)
- 1973: "Pictures Language"
- 1971-1978: "Analizy mediów"
- 1975-1977: "10 Prac"
- 1976: "Ouside"
- 1976: "From X to X"
- 1976: "Dla Galerii Labirynt"
- 1976-1982: "Trochę muzyki"
- 1978: "Dla Pana Muybridge a"
- 1981: "Instalacja z Maasticht"
- 1983: "Reality"
- 1983: "Reality /Principe"
- 1988: "Pociąg Oliwiera"
- 1994: "RADIO RUINE DER KÜNSTE BERLIN"
- 1994: "Narodziny i upadek orzeszkowej partii"
[edytuj] Prace komputerowe
[edytuj] Wystawy (wybrane)
W latach 1981 - 1996 był profesorem w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu i Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od 2005 roku wykładał w Wyższej Szkoły Sztuki i Projektowania w Łodzi
Był mężem Małgorzaty Kamińskiej (producentki programów telewizyjnych) i ojcem Balbiny Bruszewskiej (reżyser).
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Wrocław
