Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyWojciech Królikowski (ur. 16 lipca 1926 w Warszawie) – polski fizyk teoretyk (specjalność: teoria cząstek elementarnych i kwantowa teoria pola), profesor emerytowany Instytutu Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Warszawskiego, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk (od 1980). W 1952 otrzymał stopień doktora (promotorem jego pracy doktorskiej był profesor Wojciech Rubinowicz), a doktora habilitowanego - w 1957.[1]
Pradziad Wojciecha Królikowskiego, Jan Walery Królikowski był polskim aktorem i reżyserem. Po uzyskaniu tytułu doktora Wojciech Królikowski odbył w latach 1956-1957 staż naukowy pod kierunkiem Wolfganga Pauliego na Politechnice Federalnej (ETH) w Zurychu. W 1958 otrzymał tytuł profesora.
Rok 1961 spędził w Instytucie Badań Zaawansowanych (IAS) w Princeton. Pracował również w Europejskim Laboratorium Fizyki Cząstek (CERN) w Genewie i w Międzynarodowym Instytucie Fizyki Teoretycznej (ICTP) w Trieście.[1]
Zainicjował badania w zakresie teorii cząstek elementarnych w Uniwersytecie Warszawskim. W 1960 utworzył Zakład Teorii Cząstek Elementarnych, którym kierował aż do przejścia na emeryturę.[1] Z Janem Rzewuskim podał sformułowanie relatywistycznej teorii kwantowej kilku ciał. Zaproponował hipotezę kwarków złożonych. Był jednym z pierwszych teoretyków, który do opisu oddziaływań silnych wprowadził nową liczbę kwantową.[1] Jest autorem modelu trzech generacji leptonów i kwarków.
Wspólnie z Wojciechem Rubinowiczem opracował podręcznik akademicki "Mechanika teoretyczna" (pierwsze wydanie 1955, łącznie 8 wydań).
W 1987 otrzymał Medal Mariana Smoluchowskiego.
