| Wojciech Lubiński | |
| Data i miejsce urodzenia | 4 października 1969 Ryki |
| Data i miejsce śmierci | 10 kwietnia 2010 Smoleńsk |
| Przebieg służby | |
| Jednostki | Klinika Chorób Wewnętrznych, Pneumonologii i Alergologii Centralnego Szpitala Klinicznego WAM, Wojskowy Instytut Medyczny, Centralny Szpital Kliniczny przy MON |
| Stanowiska | rzecznik prasowy WIM, zastępca komendanta CSK przy MON, lekarz Prezydenta RP |
| Odznaczenia | |
Wojciech Lubiński (ur. 4 października 1969 w Rykach, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polski pulmonolog, doktor habilitowany nauk medycznych, wojskowy. Osobisty lekarz prezydenta Lecha Kaczyńskiego.
Spis treści |
W 1994 ukończył studia na Wydziale Lekarskim Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. Pracował jako lekarz w Jednostce Wojskowej w Ostródzie, a następnie w Wojskowym Szpitalu Gruźlicy i Chorób Płuc w Otwocku.
W 1997 uzyskał specjalizację pierwszego stopnia w zakresie chorób wewnętrznych, trzy lata później specjalizował się z pulmonologii. W tym samym roku został starszym asystentem w Klinice Chorób Wewnętrznych, Pneumonologii i Alergologii Centralnego Szpitala Klinicznego WAM. Również w 2000 uzyskał stopień doktora nauk medycznych na podstawie pracy Badania czynnościowe oddychania u zdrowych, młodych mężczyzn w Polsce (1993–1998)[1]. W 2005 objął stanowisko adiunkta. Był także rzecznikiem prasowym Wojskowego Instytutu Medycznego, a od 2008 zastępcą komendanta Centralnego Szpitala Klinicznego przy Ministerstwie Obrony Narodowej.
Publikował prace naukowe, był m.in. współautorem publikacji w "Journal of Applied Physiology"[2] oraz książek Co należy wiedzieć o przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (Warszawa 2002) i Co należy wiedzieć o astmie oskrzelowej (Warszawa 2003)[3]. W 2010 w oparciu o rozprawę Nowe wartości należne zmiennych spirometrycznych oraz wskaźnik oceny obturacji w populacji polskiej uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk medycznych. Współpracował z inżynierami i matematykami z Politechniki Warszawskiej oraz Instytutu Biocybernetyki PAN.
Od 2006 był lekarzem prezydenta Lecha Kaczyńskiego[4]. Leczył także m.in. jego matkę Jadwigę Kaczyńską[5].
Zginął 10 kwietnia 2010 w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku[6]. 15 kwietnia 2010 został pośmiertnie awansowany na stopień generała brygady[7], a 16 kwietnia – odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[8].
20 kwietnia 2010 został pochowany z honorami wojskowymi na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[9]. 8 kwietnia 2011 odsłonięto poświęconą mu tablicę pamiątkową w Wojskowym Instytucie Medycznym w Warszawie[10].
Był żonaty z Beatą, miał córkę Marię i syna Jana.