| Wojciech Rudy | ||
| Data i miejsce urodzenia |
23 października 1952 Katowice, Polska |
|
| Pozycja | Pomocnik | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
1970–1983 1983–1984 1984–1985 |
Gwardia Katowice Zagłębie Sosnowiec Kuopion Palloseura Zagłębie Sosnowiec |
18 (2)(1982-1983) 10 (4) 3 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1974–1981 | 40 (1) | |
| Dorobek medalowy | |||||||||
|
|||||||||
Wojciech Władysław Rudy (ur. 24 października 1952 w Katowicach) – były piłkarz polski grający na pozycji lewego obrońcy, także sędzia i działacz piłkarski.
Wychowanek trenera Andrzeja Gajewskiego ze szkółki piłkarskiej (najpierw grał jako bramkarz) Gwardii Katowice (1966-1970), później wieloletni zawodnik sosnowieckiego Zagłębia (1970-1984), w którego barwach dwukrotnie zdobył Puchar Polski (1977, 1978). 40-krotny reprezentant Polski (39 A + 1, zdobywca 1 gola) debiutował w drużynie narodowej w meczu z Kanadą (1974), a kończył reprezentacyjną karierę w spotkaniu z Rumunią (1981). Jedyną bramkę zdobył 17 października 1979 w Amsterdamie dającą prowadzenie w spotkaniu z Holandią (1:1). Srebrny medalista olimpijski z Montrealu 1976. Uczestnik mistrzostw świata w Argentynie (1978).
Po zakończeniu kariery zawodniczej był piłkarskim arbitrem (przez 10 lat prowadził zawody ligowe) międzynarodowym. Odznaczony m.in. srebrnym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe i Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Od roku szkolnego 2000/2001 był dyrektorem szkoły podstawowej nr 23 w Sosnowcu przy ul. Zapały[1]. Pełnił także obowiązki dyrektora sportowego Zagłębia Sosnowiec.
24 kwietnia 2007 został zatrzymany przez wrocławskich prokuratorów prowadzących śledztwo w sprawie korupcji w polskiej piłce[2][3]. 26 kwietnia 2007 zwolniony z aresztu (po podjęciu współpracy z prokuratorem) za kaucją w wysokości 20 000 zł. Następnego dnia wrócił na stanowisko dyrektora szkoły, skąd jednak został po kilku tygodniach zwolniony[4].
|
|||||||
|
|||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||