| Wojciech Ruszkowski | |
| Data i miejsce urodzenia | 29 maja 1897 Lwów |
| Data i miejsce śmierci | 29 grudnia 1976 Kraków |
| Zawód | aktor, śpiewak |
| Współmałżonek | Jadwiga Mikulecka |
| Lata aktywności | 1924-1974 |
Wojciech Roman Ruszkowski (ur. 29 maja 1897 we Lwowie, zm. 29 grudnia 1976 w Krakowie) – aktor polskich scen teatralnych, muzycznych i filmowych. Był synem Ryszarda Ruszkowskiego i Heleny Zboińskiej. Karierę rozpoczął w roku 1924, a zakończył w Starym Teatrze w Krakowie w 1974.
Spis treści |
Gimnazjum ukończył i maturę zdał w Wiedniu. W 1918 ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w obronie Lwowa. W 1919 został ranny. Ukończył Oddział Dramatyczny przy Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. Równocześnie uczył się śpiewu. Zaczął występować w 1924 pod nazwiskiem Zboiński. W 1926 ożenił się z Jadwigą Mikulecką. W latach dwudziestych występował w Warszawie, Sosnowcu, Katowicach, Lwowie i Krakowie. Gościnnie w Wiedniu i Salzburgu. Po powrocie w 1931 do Warszawy grał z powodzeniem do wybuchu II wojny światowej. Po wybuchu wojny pracował jako urzędnik w banku w Krakowie. Od 1941 grywał w teatrach jawnych w Warszawie. Po upadku powstania warszawskiego wyjechał do Krakowa gdzie znów wystąpił jawnym Krakowskim Teatrze Powszechnym. Po wojnie komisja weryfikacyjna ZASP zabroniła mu występowania w Warszawie. Występował w lokalach i teatrach krakowskich do emerytury w 1974.
”Cechował go niezwykle rzetelny stosunek do zawodu i dyscyplina w pracy. Należał do ulubionych aktorów Konrada Swinarskiego, w jego przedstawieniach rozwijał dramatyczną stronę swojemu talentu. Symbolicznym zwieńczeniem jego kariery stała się rola Ojca i Starego Aktora w Wyzwoleniu w 1974, będąca równocześnie rozrachunkiem z teatrem .”[1]