Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Wojciech Skarszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Wojciech Skarszewski
prymas Królestwa Polskiego
Wojciech Skarszewski
Herb Wojciech Skarszewski
Data i miejsce urodzenia 10 listopada 1743
Janów
Data i miejsce śmierci 12 czerwca 1827
Warszawa
biskup diecezjalny lubelski
Okres sprawowania 1805–1824
arcybiskup metropolita warszawski i prymas Królestwa Polskiego
Okres sprawowania 1824–1827
Wyznanie katolickie
Kościół łaciński
Prezbiterat 21 lipca 1776
Sakra biskupia 6 lutego 1791
Odznaczenia
Order Świętego Stanisława Order Orła Białego
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 6 lutego 1791
Konsekrator Antoni Onufry Okęcki

Wojciech Skarszewski herbu Leszczyc (ur. 10 listopada 1743, zm. 12 czerwca 1827 w Warszawie) – biskup rzymskokatolicki, pisarz wielki koronny, podkanclerzy koronny, biskup diecezjalny chełmski w latach 1791–1805, biskup diecezjalny lubelski w latach 1805–1824, arcybiskup metropolita warszawski i prymas Królestwa Polskiego w latach 1824–1827.

[edytuj] Życiorys

Był przeciwnikiem konstytucji 3 maja, został konsyliarzem konfederacji targowickiej[1] i jako jeden z nielicznych senatorów duchownych wziął udział w sejmie rozbiorowym grodzieńskim w 1793. Na sejmie grodzieńskim w 1793 został mianowany przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego członkiem deputacji do traktowania z posłem rosyjskim Jakobem Sieversem[2]. Sejm grodzieński (1793) nominował go do Komisji Edukacji Narodowej[3]. W czasie insurekcji kościuszkowskiej został aresztowany i 11 września 1794 skazany przez Sąd Kryminalny Wojskowy na karę śmierci. Uniknął szubienicy dzięki osobistej interwencji nuncjusza papieskiego Laurentiusa Litty[4] i Tadeusza Kościuszki. W Królestwie Polskim został senatorem i jako obrońca nierozerwalności małżeństwa przyczynił się w 1820 do upadku ministra oświecenia publicznego Stanisława Kostki Potockiego.

Jego szczątki znajdują się w podziemiu archikatedry św. Jana Chrzciciela w Warszawie. W czasach II Rzeczypospolitej wśród lewicowej młodzieży przyjął się zwyczaj zostawiania na jego trumnie sznura szubienicznego.

W 1787 został kawalerem Orderu Świętego Stanisława[5]. W 1791 został odznaczony Orderem Orła Białego[6].

Przypisy

  1. S. Korwin [Kossakowski], Trzeci Maj i Targowica, Kraków 1890, s. 153.
  2. Volumina Legum, t. X, Poznań 1952, s. 11.
  3. Volumina Legum, t. X, Poznań 1952, s. 344.
  4. Papiestwo wobec sprawy polskiej w latach 1772–1864, wybór źródeł opracował Otton Beiersdorf, Wrocław 1960, s. XXIII.
  5. Z. Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006, s. 254.
  6. Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008, 2008, s. 218.

[edytuj] Linki zewnętrzne


Poprzednik
Maciej Garnysz
BishopCoA PioM.svg Biskup diecezjalny chełmski
1791–1805
BishopCoA PioM.svg Następca
likwidacja diecezji
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Wojciech_Skarszewski&oldid=30371603
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty