Spis treści |
Województwo białostockie w latach 1946-1975 obejmowało obszar obecnego województwa podlaskiego oraz fragment warmińsko-mazurskiego. Powierzchnia województwa wynosiła do 1950 r. 23 201 km², później zmniejszona została do 23 153 km². Ludność białostockiego wyniosła: w 1946 r. ok. 941 000, a w 1970 ok. 1 176 000 mieszkańców.
Podział na powiaty w 1967 r. (siedziby):
Graniczyło z województwami: od zachodu z olsztyńskim, od południowego zachodu z warszawskim oraz od południa z lubelskim, a także od północy i wschodu z ZSRR.
| Województwo białostockie | |
Położenie na mapie kraju |
|
| Stolica | |
| Powierzchnia | 10055 km² |
| Populacja (1998) • liczba ludności • gęstość |
701 400 69,8 osób/km² |
| Tablice rejestracyjne | BK, BT, BI |
Obszar województwa białostockiego podzielono w 1975 r. pomiędzy 3 mniejsze województwa: białostockie, łomżyńskie i suwalskie. Obszar województwa wynosił 10 055 km² (4 miejsce), a jego ludność w 1994 r. ok. 700 000 mieszkańców. Podzielone było na 20 miast i 50 gmin. Graniczyło z 4 województwami: suwalskim, łomżyńskim, siedleckim i bialskopodlaskim oraz do 1991 r. z ZSRR (Białoruską SRR), później z niepodległą Białorusią. W 1999 r. z gmin białostockiego utworzono następujące powiaty: białostocki, bielski, hajnowski, sokólski, siemiatycki oraz wschodni fragment monieckiego i powiat grodzki Białystok.
Ludność 31.12.1998
| rok | 1975 | 1980 | 1985 | 1990 | 1995 | 1998 |
| Ludność | 618 000 | 641 100 | 671 400 | 692 800 | 700 700 | 701 400 |
|
|||||||