Województwo kieleckie (II Rzeczpospolita)

województwo kieleckie
Herb
województwo kieleckie na mapie Polski
Utworzone	14 sierpnia 1919
Uruchomione	15 lutego 1920
Stolica województwa	Kielce
Urząd Wojewódzki	Kielce, pl. Zamkowy
Wojewoda	ostatni: Władysław Dziadosz
Powierzchnia w 1921	25 741 km²
Powierzchnia w 1939	22 204 km²
Ludność	2.535.898 mieszk. (1921) 2.671.000 mieszk. (1931)
Gęstość zaludnienia	95,5 mieszk./km² (1921) 120 mieszk./km² (1931)
Tablica rejestracyjna	KL
zobacz: szczegółowy podział administracyjny powiaty grodzkie 3 ziemskie 15 gminy miejskie 37 wiejskie 275

Województwo Kieleckie w szczegółowych danych statystycznych spisu powszechnego z 30.IX.1921 i spisu powszechnego z 9. XII. 1931 r.

Województwo kieleckie – oficjalne dane GUS spisu powszechnego 1921

 

Polska, gęstość zaludnienia, 1931

Urząd Wojewódzki Kielecki w Kielcach

Województwo kieleckie – województwo II Rzeczypospolitej, utworzone 14 sierpnia 1919 na mocy ustawy tymczasowej o organizacji władz administracyjnych II instancji. Stolicą województwa były Kielce. W skład województwa weszły ziemie dawnej guberni kieleckiej i guberni radomskiej wraz z Zagłębiem Dąbrowskim i powiatem częstochowskim.

Województwo było początkowo podzielone na 16 powiatów ziemskich: będziński, częstochowski, iłżecki (z siedzibą w Wierzbniku), jędrzejowski, kielecki, konecki, kozienicki, miechowski, olkuski, opatowski, opoczyński, pińczowski, radomski, sandomierski, stopnicki (z siedzibą w Busku) oraz włoszczowski.

Według spisu z 1921 województwo kieleckie miało 2 535 898 mieszkańców. Gęstość zaludnienia przy obszarze 25 741 km² wynosiła 98,5 mieszkańców na km². Było to jedno z województw rdzennie polskich, liczyło 91,3% ludności polskiej i 8,5% żydowskiej. 87,6% mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego, 11,9% wyznania mojżeszowego.

12 kwietnia 1928 r. utworzono powiaty grodzkie: Częstochowę i Sosnowiec, a 18 maja 1932 r. Radom. 1 stycznia 1927 r. powstał powiat zawierciański. Województwo miało obszar 25 736 km² i 1 858 700 mieszkańców.

Na mocy ustawy z 9 kwietnia 1938 granice województwa zostały zmienione. Powiaty opoczyński i konecki przeniesiono do województwa łódzkiego. W nowych granicach (od 1 kwietnia 1939 r.) województwo kieleckie miało 2 024 500 mieszkańców.

Podczas II wojny światowej na terenie województwa działał aktywnie polski ruch oporu.

Wojewodowie kieleccy w II Rzeczypospolitej

• Stanisław Pękosławski (19 listopada 1919 – 31 maja 1923)
• Adam Kroebl (1 lipca 1923 – 31 sierpnia 1923) (p.o.)
• Mieczysław Bilski (1 września 1923 – 6 maja 1924)
• Ignacy Manteuffel (24 maja 1924 – 17 sierpnia 1927)
• Adam Kroebl (20 sierpnia 1927 – 20 października 1927) (p.o.)
• Władysław Korsak (21 października 1927 – 28 lutego 1930)
• Jerzy Paciorkowski (18 lutego 1930 – 15 maja 1934)
• Stanisław Jarecki (17 maja 1934 – 9 lipca 1934) (p.o.)
• Władysław Dziadosz (9 lipca 1934 – wrzesień 1939)

Bibliografia

1. T. Koba-Ryszewska, Przeszłość administracyjna ziem województwa kieleckiego, (w:) Z dziejów ziemi kieleckiej (1918-1944), Warszawa 1970.
2. J. Z. Pająk, Dzieje podziałów administracyjnych a granice regionu świętokrzyskiego, (w:) Region świętokrzyski. Mit czy rzeczywistość?, Kielce 2001.
3. J. Swajdo, Między Wisłą a Pilicą. Dzieje podziałów administracyjnych w regionie kielecko-radomskim do 1975 roku, Kielce 2005.