Województwo krakowskie – dawna jednostka podziału administracyjnego Polski, ze stolicą w Krakowie, powołana 28 czerwca 1946 roku[1], zniesiona 31 grudnia 1998 r. wraz z utworzeniem województwa małopolskiego. Region kilkukrotnie zmieniał granice.
Spis treści |
Województwo krakowskie objęło swoim obszarem teren obecnego województwa małopolskiego oraz powiat żywiecki i bielski (do 1951 r.).
Podział na powiaty:
| Rok | Liczba ludności |
|---|---|
| 1975 | 1 120 300 |
| 1980 | 1 167 500 |
| 1985 | 1 209 300 |
| 1990 | 1 231 600 |
| 1995 | 1 241 400 |
| 1998 | 1 245 000 |
Reforma administracyjna wprowadzona z dmiem 1 kwietnia 1975 r. znacznie zmniejszyła teren województwa krakowskiego[3]. Region obejmował 47 gmin (w tym 10 miast), miał powierzchnię 3254 km². Miasto Kraków było jednostkami podziału administracyjnego stopnia wojewódzkiego.
W 1990 roku utworzono na terenie województwa osiem Urzędów Rejonowych.
| Urząd Rejonowy | Podległe gminy |
|---|---|
| Kraków | Alwernia, Biskupice, Czernichów, Drwinia, Gdów, Gołcza, Iwanowice, Jerzmanowice-Przeginia, Kłaj, Kocmyrzów-Luborzyca, Krzeszowice, Liszki, Michałowice, Mogilany, Niepołomice, Skała, Skawina, Słomniki, Sułoszowa, Świątniki Górne, Trzyciąż, Wieliczka, Wielka Wieś, Zabierzów i Zielonki oraz miasta Kraków |
| Myślenice | Dobczyce, Myślenice, Pcim, Raciechowice, Siepraw, Sułkowice, Tokarnia i Wiśniowa |
| Proszowice | Igołomia-Wawrzeńczyce, Koniusza, Nowe Brzesko, Proszowice i Radziemice |
Od 1 stycznia 1999 cały jego obszar wchodzi w skład województwa małopolskiego.
|
|||||||