Województwo lubelskie (I Rzeczpospolita)

	Województwo lubelskie
	Herb
	; Województwo lubelskie na mapie I Rzeczypospolitej
Nazwa łacińska	Palatinatus Lublinensis
Istniało	1474–1795
Prowincja	małopolska
Stolica	Lublin
Sejmik	Lublin
Wojewoda	zobacz: wojewodowie lubelscy
Powierzchnia	10 230 km²
Liczba powiatów	3
Liczba senatorów	2

Ten artykuł dotyczy województwa lubelskiego I Rzeczypospolitej. Zobacz też: województwo lubelskie.

Województwo lubelskie w składzie prowincji małopolskiej Korony Polskiej, 1635

Województwo lubelskie – jednostka terytorialna Korony Królestwa Polskiego, później Rzeczypospolitej Obojga Narodów istniejąca w latach 1474–1795, tworząca prowincję małopolską. Obejmowała powierzchnię 10 230 km²^{[potrzebne źródło]} posiadając 3 powiaty. Siedzibą wojewody oraz miejscem odbywania sejmików ziemskich był Lublin.

Województwo utworzył król Kazimierz IV Jagiellończyk w 1474 r. poprzez wyłączenie z województwa sandomierskiego.

Herb województwa przedstawiał białego jelenia na czerwonym tle.

Spis treści

Powiaty województwa lubelskiego wg Adolfa Pawińskiego^[1]
Powiat	Powierzchnia w mil²	Powierzchnia w km²
powiat lubelski	105,55	5812,01
powiat łukowski (ziemia łukowska)	35,01	1928,28
powiat urzędowski	59,81	3293,37
Razem (województwo) Σ	200,37	11033,66

Pierwszym wojewodą został Dobiesław Kmita. Województwo lubelskie posiadało dwóch senatorów: wojewodę i kasztelana lubelskiego. Sejmiki odbywały się w Lublinie.

Osobny artykuł: wojewodowie lubelscy.

↑ Adolf Pawiński: Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 3: Małopolska. Warszawa: Księgarnia Gebethnera i Wolffa, 1886, s. 8.