| Województwo płockie | |||
|
|||
Województwo płockie na mapie I Rzeczypospolitej |
|||
| Nazwa łacińska | Palatinatus Plocensis | ||
| Istniało | 1495–1793 | ||
| Prowincja | Wielkopolska | ||
| Stolica | Płock | ||
| Sejmik | Raciąż | ||
| Wojewoda | zobacz: wojewodowie płoccy | ||
| Powierzchnia | 3 591 km² | ||
| Liczba powiatów | 8 | ||
| Liczba senatorów | 3 | ||
Województwo płockie zostało utworzone w 1495 roku, po inkorporacji do Korony księstwa płockiego. Istniało do II rozbioru Polski w 1793 roku. Składało się z ośmiu powiatów. Herbem województwa był czarny orzeł bez korony w czerwonym polu z literą P na piersiach. Województwo posiadało trzech senatorów: biskupa, wojewodę i kasztelana płockiego.
|
||||||||||||||||
|
||||||||||