| Województwo podlaskie | |||
|
|||
Województwo podlaskie na mapie I Rzeczypospolitej |
|||
| Nazwa łacińska | Palatinatus Podlachiae | ||
| Istniało | 1513–1795 | ||
| Prowincja | Małopolska | ||
| Stolica | Drohiczyn | ||
| Sejmik | Drohiczyn | ||
| Wojewoda | zobacz: wojewodowie podlascy | ||
| Liczba powiatów | 3 | ||
| Liczba senatorów | 2 | ||
Województwo podlaskie (łac. Palatinatus Podlachiae), województwo I Rzeczypospolitej istniejące w latach 1513–1795 ze stolicą w Drohiczynie.
Spis treści |
Utworzone zostało przez króla Zygmunta Starego w 1513 poprzez podział województwa trockiego i do 1569 należało do Wielkiego Księstwa Litewskiego. Stolicą był Drohiczyn. Na mocy unii lubelskiej zostało włączone do Korony[1].
Do senatu wprowadzało 2 senatorów większych: wojewodę i kasztelana podlaskich. Popis pospolitego ruszenia województwa odbywał się w Drohiczynie, który później uważano za stolicę województwa.
Wszystkie te ziemie wybierały na zmianę 2 deputatów do Trybunału Koronnego.
Herbem województwa były połączone 2 herby: polski i litewski - orzeł bez korony w polu czerwonym i Pogoń litewska.
|
||||||||||||||||