| Województwo tarnobrzeskie | |
Położenie na mapie kraju |
|
| Stolica | |
| Powierzchnia | 6283 km² |
| Populacja (1998) • liczba ludności • gęstość |
609 100 96,9 osób/km² |
| Tablice rejestracyjne | TG, TB, TE |
Województwo tarnobrzeskie – województwo istniejące w latach 1975-1998. Zostało utworzone z północnej części dawnego województwa rzeszowskiego, południowo-wschodniej części dawnego województwa kieleckiego i południowo-zachodniej części dawnego województwa lubelskiego.
Spis treści |
Województwo tarnobrzeskie położone było na obszarze Wyżyny Kielecko-Sandomierskiej (Wyżyna Sandomierska, skrawek Podgórza Iłżeckiego i wschodni kraniec Gór Świętokrzyskich), płaskiej Kotliny Sandomierskiej (równiny Tarnobrzeska i Biłgorajska) oraz na skrajach Wyżyny Lubelskiej i Roztocza. W obrębie wyżyn rzeźba terenu urozmaicona – lessowe wyżyny: Sandomierska i Lubelska silnie rozczłonkowane głębokimi dolinami rzek; w Górach Świętokrzyskich teren osiąga 554 m (Pasmo Jeleniowskie). Na wyżynach żyzne gleby brunatne i czarnoziemy wytworzone z lessów, w Kotlinie Sandomierskiej ubogie gleby piaskowe, nad Wisłą koło Zawichostu rędziny kredowe. Głównymi rzekami są: Wisła i San. Duże obszary zajmują Puszcza Sandomierska i Lasy Janowskie.
Ludność 31.12.1998
| rok | 1975 | 1980 | 1985 | 1990 | 1995 | 1998 |
| Ludność | 534 900 | 556 300 | 580 500 | 599 100 | 609 300 | 609 100 |
|
|||||||