Wojna Rzymu z Celtami

Wojna Rzymu z Celtami miała miejsce w latach 225-220 p.n.e.

Ok V w p.n.e. Celtowie rozpoczęli ekspansję na tereny obecnych Czech i Szwajcarii, zajmując także część obszarów Hiszpanii i Francji. Z terenów tych Celtowie zasiedlali kolejne tereny położone na północ od Alp m.in. zajęli dolinę Padu, tworząc tzw. Galię Przedalpejską. Urodzajne i słynące z dobrego klimatu ziemie Italii przyciągały Celtów na Półwysep Apeniński. Pierwsi przybyli Insubrowie, po nich Bojowie i Lingonowie, którzy założyli szereg miast.

Grupy Celtów zapuszczały się także na południe aż do granic Apulii. Głównym celem stał się jednak Rzym, który w 386 p.n.e. został zdobyty przez Senonów.

W 225 p.n.e. Rzymianie stoczyli zwycięską wojnę z Celtami. Na wybrzeżu tyrreńskim doszło w tym roku do słynnej bitwy pod Telamonem, w której Celtowie ponieśli wielką klęskę. Dzięki temu Rzymianie zdobyli stolicę Bojów, Bolonię, kładąc kres niezależności Galii Przedalpejskiej.

Ważniejsze wydarzenia wojny Rzymu z Celtami (225-220 p.n.e.)

225 p.n.e. Bitwa pod Fiesole (Faesulae) - (Celtowie zwyciężają Rzymian - straty 6000)

224 p.n.e. Bitwa pod Telamonem

222 p.n.e. Bitwa pod Clastidium (śmierć króla Gesatów Wirydomara)

Zobacz też: Historia starożytnego Rzymu