Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Wojna o sukcesję głogowską – toczona w latach 1476 - 1482 po bezpotomnej śmierci księcia Henryka XI ostatniego z Piastów głogowskich.
Z pretensjami do księstwa wystąpili król węgierski Maciej Korwin, król Polski Kazimierz Jagiellończyk, książę żagański Jan II król Czech Władysław II Jagiellończyk cesarz Fryderyk III i elektor brandenburski Albrecht Achilles. W wojnę zaangażowane było papiestwo oraz książęta sascy. Toczona ze zmiennym szczęściem trwała 4 lata.
W 1476 Brandenburgia zajęła księstwo głogowskie, dzięki finansowemu wsparciu króla węgierskiego Macieja Korwina. Jan II wyparł Brandenburczyków z księstwa z wyjątkiem Krosna Odrzańskiego w tym samym 1476 roku.
W okolicach wsi Dąbie i Pław 10 października 1478 stoczona została największa bitwa zakończona klęską Jana II.
Wojna zakończona została układem w Kamieńcu Ząbkowickim 16 września 1482 r. Zgodnie z traktatem Jan II otrzymał dożywotnio księstwo głogowskie bez Krosna Odrzańskiego, Lubska i Sulechowa, które przejęła Brandenburgia oraz części Głogowa, która należała do książąt cieszyńskich.
W 1488 wojska węgierskie usunęły Jana II z Głogowa i księstwo przeszło razem z całym Śląskiem w posiadanie Macieja Korwina.
