| Wojsiełk wielki książę litewski |
|
| ' | |
| Okres panowania | od 1264 do 1267 |
| Poprzednik | Treniota |
| Następca | Szwarno |
| Dane biograficzne | |
| Urodzony | 1223 |
| Zmarł | 1267 Włodzimierz Wołyński |
| Ojciec | Mendog |
Wojsiełk, (lit. Vaišelga) (ur. 1223[1], zm. 1267 we Włodzimierzu Wołyńskim) - wielki książę litewski w latach 1264-1267.
Spis treści |
Wojsiełk był synem Mendoga. Za rządów ojca około 1239 roku został mianowany księciem Nowogródka i otrzymał w zarząd Czarną Ruś. W 1254 roku zrezygnował z tronu, przyjął chrzest w obrządku bizantyjskim i wstąpił do klasztoru prawosławnego. W 1263 po zamordowaniu Mendoga przez spiskowców uciekł z Litwy i schronił się w Pińsku.
W 1264 roku na apel wodzów litewskich Wojsiełk powrócił do ojczyzny celem opanowania napiętej sytuacji wewnętrznej. Wspierany przez przybyłe z nim oddziały ruskie spacyfikował powstanie w Auksztocie, pokonał lokalnych kunigasów i ponownie zjednoczył Litwę. Wypędził z kraju Dowmunta, inicjatora królobójstwa z 1263 roku. Innych buntowników wymordował. W latach 1266-1267 prowadził wojnę z Pskowem, podporządkował władzy litewskiej księstwo połockie. Pod naciskiem dziedziców Daniela Halickiego, którzy żądali zwrotu Rusi Czarnej uznał swoim następcą księcia Szwarnę i uczynił go koregentem.
W 1267 roku Wojsiełk ustąpił z tronu przekazując pełnie władzy nad Litwą w ręce Szwarny. Ponownie wstąpił do klasztoru.
Powrócił jednak kilka miesięcy później do spraw politycznych, gdy książęta halicko-włodzimierscy pokłócili się o posiadane ziemie. Zaproszony jako arbiter przez Lwa Daniłowicza i Wasylka Romanowicza na zjazd ugodowy Wojsiełk został zamordowany przez Lwa we Włodzimierz Wołyńskim.
| Poprzednik Treniota |
Wielki Książę Litwy 1264-1267 |
Następca Szwarno |
|
||||||||||||||||