Wolfgang Loitzl (ur. 13 stycznia 1980 w Bad Ischl) – austriacki skoczek narciarski.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w Bischofshofen w 1997, a pierwsze punkty zdobył w tym samym roku podczas zawodów w Predazzo. Bardzo udanie startował w sezonie 2000/01, trzykrotnie stając na podium zawodów Pucharu Świata. W Park City oraz Sapporo był drugi, natomiast w Falun zajął trzecie miejsce. Także w 2001 roku wywalczył w Lahti mistrzostwo świata w konkursie drużynowym na skoczni K-90. Sezon 2000/01 ukończył na 7. miejscu w klasyfikacji Pucharu Świata, najwyższym spośród skoczków austriackich.
W kilku kolejnych sezonach skakał słabiej, wypadając nawet na pewien czas (sezon 2002/03) z kadry. Do formy powrócił w sezonie 2004/05. Jego największymi sukcesami tamtej zimy było 6. miejsce na Mistrzostwach Świata w Oberstdorfie na skoczni K-90 i 7. miejsce na skoczni K-120, a także dwukrotnie 1. miejsce w drużynie. Podczas Letniego Grand Prix w Hinterzarten wygrał konkurs indywidualny, a razem z drużyną zajął 3. miejsce i ostatecznie uplasował się w klasyfikacji końcowej LGP na 2. miejscu. Ten wyczyn powtórzył w kolejnym sezonie LGP.
W 2007 roku uzyskał 12. miejsce na Mistrzostwach Świata w Sapporo na skoczni K-120, dokładając do tego złoty medal drużynowo. Cały sezon zakończył na 13. pozycji w ogólnej klasyfikacji Pucharu Świata. W sezonie 2007/08 po raz pierwszy od ponad sześciu lat stanął na podium zawodów pucharowych - zajął 3. miejsce w norweskim Trondheim. Później powtórzył ten wynik w Predazzo. Sezon skończył na 10. miejscu w łącznej punktacji.
W sezonie 2008/2009, Loitzl sięgnął po zwycięstwo w klasyfikacji generalnej 57. Turnieju Czterech Skoczni, wygrywając 3 z 4 konkursów i zajmując jedno 2 miejsce. Zgromadził 1123,7 punktów. W tym samym sezonie Austriak osiągnął największy sukces w swojej karierze. Na skoczni Ještěd w Libercu zdobył tytuł Mistrza Świata na normalnej skoczni, wyprzedzając o 7,0 punktów drugiego w konkursie, kolegę z reprezentacji, Gregora Schlierenzauera. Kolejne złoto zdobył w konkursie drużynowym. Ogółem tamtej zimy czterokrotnie triumfował w zawodach Pucharu Świata (do 3 zwycięstw podczas Turnieju Czterech Skoczni dorzucił triumf w Zakopanem) i w klasyfikacji końcowej tych rozgrywek zajął najwyższe w karierze, 3. miejsce.
Wysoką formę prezentował Loitzl również w sezonie olimpijskim 2009/2010. Nie odniósł wprawdzie żadnego zwycięstwa, a na podium był tylko dwukrotnie (3. lokata na inaugurację sezonu w Kuusamo oraz 2. pozycja w Garmisch-Partenkirchen), dołożył jednak do swojej kolekcji kolejny złoty medal wielkiej imprezy - wraz z kolegami triumfował w konkursie drużynowym podczas Igrzysk w Vancouver. Jest to jego pierwszy medal olimpijski. W konkursach indywidualnych (również debiut podczas Igrzysk) spisał się nieco słabiej, zajmując 11. miejsce na skoczni normalnej oraz 10. na dużej. Sezon w Pucharze Świata ukończył na 6. pozycji.
W następnym sezonie Austriak nie skakał już tak dobrze. Udało mu się wprawdzie raz uplasować na podium (3. miejsce w Engelbergu), miał też jednak kilka zupełnie nieudanych występów, m.in. w Klingenthal, gdzie po raz pierwszy od trzech sezonów nie zakwalifkował się do finałowej "30". Przykrą wpadkę zanotował podczas mistrzostw świata w Oslo - broniąc tytułu na skoczni normalnej zupełnie zepsuł skok i zajął dopiero 37 miejsce. Efektem tak słabego występu była absencja w konkursie na dużej skoczni, oraz konkursach drużynowych, które Austiracy ponownie wygrali. Na koniec sezonu w Pucharze Świata Loitzl zasygnalizował zwyżkę formy, zajmując w ostatnim konkursie w Planicy 8. lokatę. W klasyfikacji generalnej uplasował się zaś na 13. miejscu.
W 2010 roku w Planicy skoczył 213,5 m, co jest jego rekordem życiowym.
[edytuj] Osiągnięcia
[edytuj] Igrzyska Olimpijskie 
[edytuj] Indywidualnie
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 4. |
18 lutego |
2002 |
Park City |
Utah Olympic Park |
K-120 |
– |
druż.[a] |
123,0 m |
122,5 m |
926,8 pkt (239,9 pkt) |
47,3 pkt |
Niemcy |
| 11. |
13 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
100,0 m |
102,5 m |
255,0 pkt |
21,5 pkt |
Simon Ammann |
| 10. |
20 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-125 |
HS-140 |
indywid. |
129,5 m |
121,5 m |
230,3 pkt |
53,3 pkt |
Simon Ammann |
1. |
22 lutego |
2010 |
Whistler |
Whistler Olympic Park |
K-125 |
HS-140 |
druż.[b] |
138,0 m |
138,5 m |
1107,9 pkt (282,2 pkt) |
- |
- |
[edytuj] Indywidualnie
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 14. |
19 lutego |
2001 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
– |
indywid. |
110,0 m |
113,5 m |
213,2 pkt |
63,1 pkt |
Martin Schmitt |
| 13. |
23 lutego |
2001 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-90 |
– |
indywid. |
85,0 m |
86,0 m |
209,0 pkt |
37,0 pkt |
Adam Małysz |
3. |
24 lutego |
2001 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
– |
druż.[c] |
116,5 m |
127,0 m |
880,2 pkt (253,2 pkt) |
59,6 pkt |
Niemcy |
1. |
25 lutego |
2001 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-90 |
– |
druż.[c] |
92,5 m |
94,0 m |
953,5 pkt (245,0 pkt) |
- |
- |
| 6. |
19 lutego |
2005 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-90 |
HS-100 |
indywid. |
93,0 m |
94,5 m |
246,0 pkt |
10,0 pkt |
Rok Benkovič |
1. |
20 lutego |
2005 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-90 |
HS-100 |
druż.[d] |
97,5 m |
93,0 m |
970,5 pkt (256,0 pkt) |
- |
- |
| 7. |
25 lutego |
2005 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-120 |
HS-137 |
indywid. |
135,5 m |
136,0 m |
291,7 pkt |
21,5 pkt |
Janne Ahonen |
1. |
26 lutego |
2005 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-120 |
HS-137 |
druż.[d] |
131,0 m |
132,0 m |
1137,3 pkt (273,4 pkt) |
- |
- |
1. |
25 lutego |
2007 |
Sapporo |
Ōkurayama |
K-120 |
HS-134 |
druż.[b] |
125,0 m |
133,5 m |
1000,2 pkt (262,8 pkt) |
- |
- |
| 12. |
3 marca |
2007 |
Sapporo |
Miyanomori |
K-90 |
HS-98 |
indywid. |
92,5 m |
91,5 m |
238,0 pkt |
39,0 pkt |
Adam Małysz |
1. |
21 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-90 |
HS-100 |
indywid. |
103,5 m |
99,0 m |
282,0 pkt |
- |
- |
| 6. |
27 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-120 |
HS-134 |
indywid. |
128,5 m |
-[f] |
132,3 pkt |
9,0 pkt |
Andreas Küttel |
1. |
28 lutego |
2009 |
Liberec |
Ještěd |
K-120 |
HS-134 |
druż.[e] |
131,0 m |
136,0 m |
1034,3 pkt (285,1 pkt) |
- |
- |
| 37. |
26 lutego |
2011 |
Oslo |
Midtstubakken |
K-95 |
HS-106 |
indywid. |
86,5 m |
- |
93,2 pkt |
176,0 pkt |
Thomas Morgenstern |
[edytuj] Indywidualnie
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Skok 3 |
Skok 4 |
Nota |
Strata |
Zwycięzca |
| 17. |
12-14 lutego |
2000 |
Vikersund |
Vikersundbakken |
K-185 |
– |
indywid. |
135,0 m |
143,5 m |
167,5 m |
—[h] |
393,7 pkt |
143,1 pkt |
Sven Hannawald |
| 15. |
20-21 lutego |
2004 |
Planica |
Velikanka |
K-185 |
– |
indywid. |
180,5 m |
203,5 m |
186,0 m |
182,5 m |
713,0 pkt |
119,1 pkt |
Roar Ljøkelsøy |
3. |
22 lutego |
2004 |
Planica |
Velikanka |
K-185 |
– |
druż.[g] |
210,5 m |
202,0 m |
1620,8 pkt (406,0 pkt) |
91,0 pkt |
Norwegia |
| 6. |
19-20 marca |
2010 |
Planica |
Letalnica |
K-185 |
HS-215 |
indywid. |
207,0 m |
211,5 m |
213,5 m |
200,0 m |
865,3 pkt |
70,5 pkt |
Simon Ammann |
1. |
21 marca |
2010 |
Planica |
Letalnica |
K-185 |
HS-215 |
druż.[e] |
183,5 m |
206,0 m |
1641,4 pkt (398,2 pkt) |
- |
- |
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Zwycięstwa
[edytuj] Miejsca na podium w zawodach
Wolfgang Loitzl w 2008 roku podczas konkursu PŚ w Zakopanem
Park City – 20 stycznia 2001 (2. miejsce)
Sapporo – 27 stycznia 2001 (2. miejsce)
Falun – 7 marca 2001 (3. miejsce)
Trondheim – 9 grudnia 2007 (3. miejsce)
Predazzo – 12 stycznia 2008 (3. miejsce)
Kuusamo – 29 listopada 2008 (2. miejsce)
Engelberg – 20 grudnia 2008 (2. miejsce)
Engelberg – 21 grudnia 2008 (2. miejsce)
Oberstdorf – 29 grudnia 2008 (2. miejsce)
Garmisch-Partenkirchen – 1 stycznia 2009 (1. miejsce)
Innsbruck – 4 stycznia 2009 (1. miejsce)
Bischofshofen – 6 stycznia 2009 (1. miejsce)
Zakopane – 16 stycznia 2009 (1. miejsce)
Zakopane – 17 stycznia 2009 (2. miejsce)
Whistler – 24 stycznia 2009 (2. miejsce)
Sapporo – 31 stycznia 2009 (3. miejsce)
Klingenthal – 11 lutego 2009 (3. miejsce)
Kuusamo – 28 listopada 2009 (3. miejsce)
Garmisch-Partenkirchen – 1 stycznia 2010 (2. miejsce)
Engelberg – 17 grudnia 2010 (3. miejsce)
Wolfgang Loitzl i Mirna Jukic podczas plebiscytu na sportowca Austrii 2009
stan po zakończeniu sezonu 2011/2012
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Zwycięstwa w konkursach
Hinterzarten – 7 sierpnia 2005
[edytuj] Miejsca na podium chronologicznie
Hinterzarten – 7 sierpnia 2005 (1. miejsce)
Courchevel – 14 sierpnia 2005 (3. miejsce)
Zakopane – 27 sierpnia 2005 (3. miejsce)
Predazzo – 31 sierpnia 2005 (3. miejsce)
Hakuba – 11 września 2005 (2. miejsce)
Courchevel – 14 sierpnia 2006 (2. miejsce)
Kranj – 2 września 2006 (2. miejsce)
Hakuba – 9 września 2006 (2. miejsce)
Zakopane – 24 sierpnia 2007 (2. miejsce)
Zakopane – 25 sierpnia 2007 (3. miejsce)
[edytuj] Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
stan po zakończeniu LGP 2011
[edytuj] Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj] Ciekawostki
Loitzl uczestniczył w dość ciekawej i rzadko spotykanej sytuacji podczas konkursu Pucharu Świata w skokach narciarskich w Zakopanem. Podczas startu z belki startowej jedna z nart zaklinowała się, wskutek czego upadł i zaczął jechać, jednocześnie siedząc na rozbiegu. Starał się wyhamować nartami i udało mu się to. Po tym dość ciekawym incydencie nastąpiła przerwa techniczna – trzeba było przywrócić rozbieg do stanu używalności. Jury pozwoliło Loitzlowi na powtórzenie skoku po ostatnim zawodniku skaczącym w serii, jednak był on zbyt krótki i ostatecznie zajął 31. miejsce.
Uwagi
- ↑ 1,0 1,1 Skład zespołu: Stefan Horngacher, Andreas Widhölzl, Wolfgang Loitzl i Martin Höllwarth
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Skład zespołu: Wolfgang Loitzl, Andreas Kofler, Thomas Morgenstern i Gregor Schlierenzauer
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Skład zespołu: Andreas Goldberger, Wolfgang Loitzl, Martin Höllwarth i Stefan Horngacher
- ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 Skład zespołu: Wolfgang Loitzl, Andreas Widhölzl, Thomas Morgenstern i Martin Höllwarth
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 Skład zespołu: Wolfgang Loitzl, Martin Koch, Thomas Morgenstern i Gregor Schlierenzauer
- ↑ Druga seria została odwołana
- ↑ 7,0 7,1 Skład zespołu: Andreas Widhölzl, Andreas Goldberger, Wolfgang Loitzl i Thomas Morgenstern
- ↑ IV seria konkursowa została odwołana
- ↑ Skład zespołu: Thomas Hörl, Falko Krismayr, Karl-Heinz Dorner i Wolfgang Loitzl
- ↑ Od 2002 roku
- ↑ Przed 2002 rokiem
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
Mistrzowie olimpijscy w skokach narciarskich |
|
|
Skocznia normalna:
|
|

 |
|
|
Skocznia duża:
|
|
|
|
Skocznia duża
drużynowo:
|
1988: Finlandia (Nykänen, Nikkola, Puikkonen, Ylipulli) • 1992: Finlandia (Nikkola, Laitinen, Laakkonen, Nieminen) • 1994: Niemcy (Jäkle, Duffner, Thoma, Weißflog) • 1998: Japonia (Okabe, Saitō, Harada, Funaki) • 2002: Niemcy (Schmitt, Uhrmann, Hocke, Hannawald) • 2006: Austria (Widhölzl, Kofler, Koch, Morgenstern) • 2010: Austria (Loitzl, Kofler, Morgenstern, Schlierenzauer)
|
|
|
Mistrzowie świata w skokach narciarskich |
|
|
Mężczyźni
|
|
| Skocznia normalna |
|
|
| Skocznia duża |
|
|
Skocznia duża
drużynowo |
|
|
Skocznia normalna
drużynowo |
|
|
|
Kobiety
|
|
| Skocznia normalna |
|
|