Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł zawiera jedynie listę źródeł lub linki zewnętrzne, więc jego weryfikowalność pozostaje częściowo niejasna, z powodu niewystarczającej liczby przypisów umieszczonych w tekście artykułu. |
| Wolframit | |||
|
|||
 |
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | wolframian żelaza i manganu ((Fe, Mn)[WO4]) | ||
| Twardość w skali Mohsa | 5–5,5 | ||
| Przełam | nierówny | ||
| Łupliwość | doskonała | ||
| Pokrój kryształu | tabliczkowy, słupkowy, igiełkowy | ||
| Układ krystalograficzny | jednoskośny | ||
| Gęstość minerału | 7,14–7,54 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | brunatna, brunatnoczarna, czarna, niekiedy czerwonobrunatna | ||
| Rysa | brunatna, brunatnoczarna, czarna | ||
| Połysk | półmetaliczny, tłusty | ||
| Dodatkowe dane | |||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Wolframit – minerał z gromady wolframianów. Należy do minerałów rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi.
Nazwa pochodzi od niem. Wolf = wilk i Rahm = brud, kopeć, piana – tak pogardliwie nazwano ten minerał, znalazłszy go w miejscu, w którym spodziewano się znaleźć cynę: (piana), była używana przez niemieckich górników; nawiązuje do trudności, jakie napotykano przy wytopie cyny z rudy zawierającej domieszki wolframitu. (J.G. Wallerius 1747 r.)
Spis treści |
Tworzy kryształy tabliczkowe, słupkowe, igiełkowe, często wykazujące wyraźne, podłużne zbrużdżenia. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, tabliczkowych, płytkowych. Jest kruchy, nieprzezroczysty, stanowi ogniwo pośrednie ciągłego szeregu izomorficznego: ferberyt – hubneryt, w którym żelazo i mangan mogą się wzajemnie, dowolnie zastępować.
Występuje w żyłach hydrotermalnych wysokotemperaturowych oraz w niewielkich ilościach w pegmatytach.
Miejsca występowania:
