Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Wolność i Praworządność | |
 |
|
| Lider | Stanisław Kalinkowski (2005–2009), Janusz Korwin-Mikke (2009–2011) |
| Data założenia | 22 czerwca 2005 |
| Data rozwiązania | 24 marca 2011 |
| Adres siedziby | ul. 3-go Maja 100, 05-420 Józefów |
| Deklarowana ideologia polityczna |
konserwatywny liberalizm, libertarianizm, monarchizm, eurosceptycyzm |
| Deklarowane poglądy gospodarcze |
kapitalizm, liberalizm, libertarianizm |
| Liczba członków | 314 (w momencie wyrejestrowania) |
| Barwy | biel czerwień niebieski |
| strona archiwalna | |
Wolność i Praworządność (WiP) – polska prawicowa partia polityczna o charakterze konserwatywno-liberalnym i eurosceptycznym.
Została zarejestrowana 22 czerwca 2005 jako Platforma Janusza Korwin-Mikkego. Ugrupowanie wzięło udział w wyborach parlamentarnych i prezydenckich w 2005. Z list partii startowali głównie członkowie Unii Polityki Realnej, ale także inne osoby, jak np. Bogusław Wolniewicz czy Andrzej Pilipiuk. W 2009, po wystąpieniu z UPR, Janusz Korwin-Mikke przystąpił do tej partii i objął w niej przewodnictwo. Wkrótce ugrupowanie przyjęło nazwę "Wolność i Praworządność", a 9 października 2010 podjęło decyzję o połączeniu się z grupą działaczy wywodzących się z UPR i skupionych wokół Stanisława Żółtka, w celu utworzenia formacji Unia Polityki Realnej – Wolność i Praworządność (obecny Kongres Nowej Prawicy). Partia ta została zarejestrowana 25 marca 2011, a dzień wcześniej decyzją sądu WiP przestała istnieć.
Spis treści |
Po nieudanych próbach wejścia w koalicję UPR z PO, PiS lub LPR[1] oraz problemami wewnętrznymi UPR Janusz Korwin-Mikke zdecydował się założyć partię pod własnym imieniem. Nazwa partii celowo miała nasuwać skojarzenie z Januszem Korwin-Mikkem – gdyż, według niego samego, dużo więcej ludzi zna jego nazwisko niż UPR.
22 czerwca 2005 została zarejestrowana partia o nazwie "Platforma Janusza Korwin-Mikke". Partia w wyborach do Sejmu RP V kadencji nie przekroczyła 5% progu wyborczego. W 2006 Platforma Janusza Korwin-Mikke zawiesiła działalność, jednak nie została wykreślona z rejestru partii politycznych.
28 marca 2009 Janusz Korwin-Mikke ogłosił pomysł reaktywacji PJKM i startu w wyborach do Parlamentu Europejskiego[2]. Ostatecznie koncepcja ta upadła, a Janusz Korwin-Mikke poparł komitet UPR.
17 października 2009 Janusz Korwin-Mikke wystąpił z UPR, mimo że partia ogłosiła go już kandydatem w wyborach prezydenckich[3]. Polityk reaktywował równocześnie ciągle będącą zarejestrowaną PJKM[4].
11 listopada 2009 odbył się konwent Platformy Janusza Korwin-Mikke, na którym przegłosowano zmianę nazwy na Wolność i Praworządność oraz uchwalono program partii i wybrano nowe władze[5]. Funkcję prezesa objął Janusz Korwin-Mikke. 30 grudnia 2009 zmianę nazwy partii z PJKM na WiP zatwierdził sąd.
Postanowieniem sądu z 6 października 2010 WiP została wyrejestrowana z ewidencji partii politycznych[6]. 3 dni później na konwencie w Krakowie przyjęto uchwałę zalecającą członkom WiP wstępowanie do Unii Polityki Realnej Stanisława Żółtka, w celu utworzenia ugrupowania Unia Polityki Realnej – Wolność i Praworządność (obecny Kongres Nowej Prawicy)[7][8]. 3 grudnia wniosek o rejestrację partii został złożony. Prawna likwidacja WiP zakończyła się 24 marca 2011, a UPR-WiP zarejestrowana została dzień później[9]. Janusz Korwin-Mikke został prezesem, a dotychczasowi wiceprezesi WiP objęli stanowiska II i IV wiceprezesa nowej partii.
PJKM zarejestrowała się we wszystkich okręgach wyborczych z wyjątkiem okręgu Sieradz. Platforma Janusza Korwin-Mikkego otrzymała w kraju w wyborach do Sejmu 185 885 głosów, tj. 1,57%, co nie pozwoliło na otrzymanie finansowania z budżetu państwa (wymagane 3% głosów) i uzyskanie miejsc w Sejmie. Najlepszy wynik PJKM uzyskała w okręgu Sosnowiec – 2,81%. W wyborach do Senatu partia wystawiła kilkunastu kandydatów (m.in. byłego posła Władysława Reichelta), którzy uzyskiwali od 5,5 do 12,5% w okręgu. Żaden z nich nie zdobył mandatu.
W wyborach prezydenckich w 2005 Platforma Janusza Korwin-Mikkego zebrała ponad 180 tys. podpisów (wymagane 100 tys.) i zarejestrowała swojego kandydata na prezydenta RP – Janusza Korwin-Mikkego, który uzyskał 1,43% głosów i zajął 6. miejsce spośród 12 kandydatów.
W wyborach prezydenckich w 2010 Wolność i Praworządność zebrała 138 tys. podpisów, by zarejestrować swojego kandydata na prezydenta RP – Janusza Korwin-Mikkego[10]. Uzyskał on 416 898 głosów poparcia (2,48%), co dało mu czwarty wynik spośród dziesięciu kandydatów[11].
W wyborach samorządowych w 2010 WiP wspólnie m.in. z popierającymi Stanisława Żółtka działaczami UPR startowała w ramach komitetu wyborczego "Ruch Wyborców Janusza Korwin-Mikke", którego pełnomocnikiem wyborczym był Tomasz Sommer. Komitet wystawił listy kandydatów głównie do sejmików, co miało miejsce w 13 województwach. Najlepsze rezultaty RW JKM uzyskał w województwach małopolskim (2,69%) i mazowieckim (2,32%). W skali kraju kandydaci RW JKM uzyskali 1,22% głosów, co dało 7. miejsce spośród wszystkich komitetów[12]. Komitet wystawił również kilku kandydatów na prezydentów miast. Lider WiP Janusz Korwin-Mikke wystartował na prezydenta Warszawy, zajmując 4. miejsce z wynikiem 3,90% głosów.
 |
Ta sekcja od 2011-04 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić sekcję weryfikowalną, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Przed wyborami w 2005 partia postulowała m.in.:
Do wyborów w 2005 PJKM szła pod hasłem „Precz z pięcioma B” (biurokracją, bezrobociem, biedą, bezprawiem, bałaganem).
Szczegółowy program był identyczny z programem gospodarczym Unii Polityki Realnej, zatwierdzonym przez Radę Główną UPR 27 listopada 2004.
Organami statutowymi partii były: konwent (składający się z członków partii), prezydium rady (składające się z prezesa, I i II wiceprezesa, sekretarza oraz skarbnika), rada (mogąca liczyć od 15 do 21 osób) oraz komisja rewizyjna (trzyosobowa). Istniała także kilkuosobowa rada honorowa.
