Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. |
Od drugiej połowy XX wieku trudno już mówić o odkryciach geograficznych, bowiem do nowych dochodzi tylko sporadycznie i to w zasadzie tylko w dziedzinach geologii, badań głębin mórz, wulkanów i wyższych warstw atmosfery. Wyniki tych badań przestały być także wiązane z konkretnymi osobami odkrywców. Stali się oni bezimienni.
Niebywały rozwój technologii, w szczególności kosmicznej i informatycznej, pozwolił niemal zautomatyzować badania powierzchni planety. Nowoczesne metody fotogrametryczne i zdalnego rozpoznawania (remote sensing) pozwalają generować mapy topograficzne i tematyczne najbardziej niedostępnych obszarów bez konieczności wstawania od biurka.
W tym samym czasie jednak można zauważyć trend powrotu do "awanturniczego", "romantycznego" okresu w postaci rozwoju turystyki ekstremalnej lub wyczynowej. Można do nich zaliczyć wspinaczkę wysokogórską, speleologię (badanie wnętrza jaskiń) oraz próby dotarcia do najbardziej niedostępnych obszarów tropikalnych puszcz oraz pustyń. Wyprawy tego typu stały się wręcz wydarzeniami medialnymi. Szczególnym zainteresowaniem cieszą się wyprawy himalaistów, od czasu zdobycia Mount Everestu przez Edmunda Hillarego w 1953 roku.
Z wyjątkiem speleologii, turystyka wyczynowa wnosi niewielki wkład do rozwoju wiedzy geograficznej.
