Współczynnik zawartości harmonicznych (THD z ang. Total Harmonic Distortion) to stosunek wartości skutecznej wyższych harmonicznych sygnału, do wartości skutecznej składowej podstawowej, mierzony dla sygnału sinusoidalnego:
,gdzie:
- skuteczna wartość napięcia składowej podstawowej,
- skuteczna wartość napięcia k-tej harmonicznej.
Współczynnik zawartości harmonicznych często podaje się w procentach.
Jeśli przebieg zawiera również interharmoniczne, wtedy współczynnik THD oblicza się ze wzoru:
,gdzie:
- wartość skuteczna wyższych harmonicznych i interharmonicznych.
Określa się też współczynnik THD+N, oznaczający sumę zniekształceń harmonicznych i szumu:
,gdzie:
- skuteczna wartość napięcia szumu w paśmie pomiaru.
Spis treści |
Zniekształcenia harmoniczne mierzy się podając do wzmacniacza umieszczonego w torze pomiarowym sygnał sinusoidalny o określonej amplitudzie i częstotliwości (np. 1kHz). Widmo wyjściowe obserwuje się za pomocą analizatora widma. Zniekształcenia określa się odnosząc wartości drugiej, trzeciej, czwartej itd. harmonicznej do amplitudy sygnału podstawowego. Ze względu na konstrukcję wzoru wyższe harmoniczne mają pomijalny wpływ na THD o ile są od 3 do 5 razy mniejsze od największej harmonicznej.