Wspólnota zamorska

Termin wspólnota zamorska (collectivités d'outre-mer lub COM) został wprowadzony poprawką do konstytucji 28 marca 2003, by określić niektóre terytoria Francji, które wcześniej nosiły nazwę terytoriów zamorskich (territoire d'outre mer) lub wspólnot terytorialnych o szczególnym statusie (collectivités territoriales à statut particulier).

Poprawka ta wprowadziła także drugi rodzaj wspólnot terytorialnych, zastępujących niektóre departamenty zamorskie. Te nowe zbiorowości miały posiadać jednoizbowe zgromadzenia doradcze, zastępujące istniejące rady departamentalne i regionalne. Obecnie nie ma jednak żadnej takiej zbiorowości, gdyż departamenty zamorskie Gwadelupy i Martyniki, które miały otrzymać ten status odrzuciły tę propozycję w referendum z 7 grudnia 2003,

Obecnie istnieją trzy wspólnoty zamorskie (czwarta Majotta 31 marca 2011 stała się departamentem zamorskim):

• Polinezja Francuska - wspólnota o dużej autonomii, posiada własnego prezydenta oraz jako jedynej przyznano jej nazwę kraj zamorski (pays d'outre-mer),
• Saint-Pierre i Miquelon - wspólnota zamorska również o statucie zbliżonym do departamentu,
• Wallis i Futuna - wspólnota zamorska o szczególnym statucie, jedyna część terytorium Francji nie podzielona na gminy,.

Wspólnota zamorska	Numer	Powierzchnia w km²	Ludność w tys. mieszk (2003)	Stolica
Saint-Pierre i Miquelon	975	242	7,0	Saint-Pierre
Wallis i Futuna	986	274	14,4	Mata-Utu
Polinezja Francuska	987	3 894	253,7	Papeete

Bibliografia

• Marcin Krzemiński, [w:]Prawo Francuskie Tom II, red. Aleksandra Machowska, Krzysztof Wojtyczek, Kraków 2005, ISBN 83-7444-007-4, s. 192-195