| Wuppertaler Schwebebahn | |
Wuppertaler Schwebebahn |
|
| Lokalizacja | Wuppertal |
| Rodzaj transportu | podwieszona kolej jednoszynowa; kolej miejska |
| Data uruchomienia | 1903 |
| Całkowita długość linii |
13,3 km |
| Liczba linii | 1 |
| Liczba pojazdów | 16 (dzień); 21 (szczyt); 6 (noc)[1] |
| Liczba stacji | 20 |
| Właściciel | Wuppertaler Stadtwerke (WSW) |
Wuppertaler Schwebebahn – zainstalowana i działająca w Wuppertalu najdłuższa na świecie linia kolei podwieszanej. Łączy dzielnice Oberbarmen/Barmen i Vohwinkel przez Elberfeld; stanowi element publicznego transportu miejskiego. Technicznie jest to kolej jednoszynowa z wagonikiem podwieszonym pod szyną. Całkowita długość trasy wynosi 13,3 kilometra. Zaprojektowana została przez Eugena Langena, konstruktora Schwebebahn Dresden w Dreźnie. Pierwszy kurs z pasażerami odbył się w roku 1903. W okresie budowy niemiecki cesarz Wilhelm II odbył próbną jazdę już dnia 24 października 1900.
21 lipca 1950 doszło do niezwykłego wypadku. Dyrekcja cyrku Althoff wysłała w celach reklamowych młodego słonia „Tuffi” w podróż między przystankami „Rathausbrücke” i „Adlerbrücke”. Zdenerwowany słoń wybił ściankę wagonu i znalazł się lekko ranny w rzece Wupper. Wydarzenie upamiętnia wizerunek młodego słonia na ścianie domu w pobliżu rzeki.
Jedyny wypadek ze skutkiem śmiertelnym wydarzył się 12 kwietnia 1999 o godzinie 5:45. Pociąg najechał z prędkością 50 km/godz na pozostawiony element (tzw. pazur). Jeden wagon wpadł do rzeki Wupper. Zginęło 5 pasażerów, 47 zostało ciężko rannych.
Kolej przewozi dziennie około 75 000 pasażerów, 23 000 000 rocznie (2003), od roku 1903 ponad 2 000 000 000.