Wyższa Szkoła Wojenna (W.S.Woj.) – wyższa szkoła wojskowa Sił Zbrojnych II RP szkoląca i dokształcająca oficerów sztabów. W latach 1923-1939 siedziba szkoły znajdowała się w Warszawie przy ul. Koszykowej 79.
Siedziba Wyższej Szkoły Wojennej od 1923, Warszawa,
ul. Koszykowa 79
Współczesny widok siedziby Wyższej Szkoły Wojennej
Pierwszą wyższą uczelnią wojskową w armii przedwrześniowej była utworzona w czerwcu 1919 Wojenna Szkoła Sztabu Generalnego. Powstała ona na podstawie Dodatku Tajnego nr 10 do Dziennika Rozkazów Wojskowych. Komendantem Szkoły został wyznaczony generał porucznik Stanisław Puchalski, a jego doradcą francuski generał Spire. Wykładowców dla Uczelni dostarczyła Francuska Misja Wojskowa. W 1919 Uczelnia wykształciła 65 oficerów na pięciomiesięcznych kursach. W 1920 działalność Uczelni została przerwana ze względu na wojnę polsko-bolszewicką. Naukę wznowiono w styczniu 1921. Rozpoczęło ją 65 oficerów. Jesienią 1921 naukę w szkole przedłużono do dwóch lat.
Wyższa Szkoła Wojenna powstała latem 1922 w Warszawie na podstawie przemianowania Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego, zgodnie z Tajnym Rozkazem Szkolnym z 16.08.1922. Tymczasowy Statut Wyższej Szkoły Wojennej był zawarty w Dzienniku Rozkazów Wojskowych nr 28 z 11.08.1922. Szkoła zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów była uznana za wyższy zakład naukowy. Uczelnia kontynuowała tradycje:
- Kursu wojennego oficerów Sztabu Generalnego w Warszawie (1917)
- Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie (1919–1921)
- Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie (1921–1922)
Zadania Uczelni określono w następujący sposób; Celem szkoły jest wyłącznie fachowe wyszkolenie oficerów Sztabu Generalnego przez wpojenie szczególnie uzdolnionym i doświadczonym w służbie oficerom zawodowym o ustalonym silnym charakterze wyższego wojskowego wykształcenia teoretycznego i praktycznego, potrzebnego do służby w Sztabie Generalnym (z Tymczasowego Statutu). Na początku swojej działalności uczelnia kształciła i doszkalała w większości oficerów sztabowych i starszych (kapitan-rotmistrz). W kolejnych latach zwiększyła się liczba oficerów młodszych (poruczników). Porucznicy służby stałej, którzy ukończyli WSWoj byli mianowani kapitanami (rotmistrzami) przy najbliższych mianowaniach. Pozostałych oficerów, którzy ukończyli WSWoj można było mianować na kolejny stopień rok wcześniej aniżeli wymagała tego pragmatyka np. kapitan w korpusie oficerów broni by awansować na majora musiał przesłużyć w tym stopniu cztery lata, jeżeli w tym czasie ukończył wyższą szkołę wojskową mógł awansować po trzech latach służby w stopniu kapitana.
Do szkoły przyjmowano również hospitantów z innych armii, głównie Gruzinów, Ukraińców, Estończyków, Łotyszy oraz jednego Japończyka i Francuza.
Kurs normalny trwał dwa lata. Absolwenci uzyskiwali dyplom naukowy oficera Sztabu Generalnego, od 1929 dyplom naukowy oficera dyplomowanego, a od 1933 tytuł naukowy oficera dyplomowanego. Do 1939 szkołę ukończyło ponad tysiąc absolwentów, a w latach 1941–1946 wypromowano dalszych 296.
22 grudnia 1928 Minister Spraw Wojskowych zmienił dotychczasową nazwę "Sztab Generalny" na "Sztab Główny" oraz tytuł "Oficer Sztabu Generalnego" na "Oficer dyplomowany", a ponadto przyznał oficerom dyplomowanym wszystkich stopni prawo noszenia dotychczasowych oznak oficerów Sztabu Generalnego[1].
Początkowo program nauczania oparty był na wzorach francuskich. Olbrzymi wpływ na proces kształcenia miała francuska misja wojskowa, a szczególnie płk Ludwik Faury. W latach 1928–1939 komendantem WSWoj był generał Tadeusz Kutrzeba.
15 grudnia 1920 Minister Spraw Wojskowych przekazał "ogólne kierownictwo Szkołą Sztabu Generalnego i wszystkie z nią związane sprawy Szefowi Sztabu Generalnego[2]. W sprawach kwaterunkowych, gospodarczych, sanitarnych i dyscypliny szkoła podlegała dowódcy Okręgu Korpusu nr I.
W roku 1923 do dawnych rosyjskich koszar przy Filtrach przy ul. Koszykowej 79 róg Suchej (dziś Krzywickiego), przeniesiono siedzibę szkoły z tymczasowej siedziby przy Al. J. Ch. Szucha 23 i z koszar kawalerii przy ówczesnej Huzarskiej 1/5, z wyjątkiem kursów doszkalających, które do 1925 prowadzono w gmachu Szkoły Podchorążych Piechoty, Al. Ujazdowskie 1/7[3].
W 1932 uczelnia została podporządkowana Generalnemu Inspektorowi Sił Zbrojnych.
Powołany został Komitet Wyższej Szkoły Wojennej. W jego skład weszli:
W ramach uczelni funkcjonowała także:
Szkoła prowadziła także kursy dokształcające i specjalistyczne oraz współpracowała z Centrum Wyższych Studiów Wojskowych.
Po wojnie budynek został przekazany Politechnice Warszawskiej i dziś mieści Szkołę Biznesu i część Wydziału Transportu Politechniki Warszawskiej[3].
[edytuj] Kadra W.S.Woj.
gen. bryg. Tadeusz Kutrzeba
Dyrektor nauk WSWoj płk Sztabu Generalnego Armii Francuskiej
Louis Faury.
Dowódcy i komendanci:
Zastępcy komendanta:
Dyrektor nauk:
II dyrektorzy nauk:
Zastępcy dyrektora nauk:
Kierownicy kursów (roczników):
Kierownicy katedr:
Wykładowcy i asystenci:
[edytuj] Słuchacze W.S.Woj.
[edytuj] Kurs wojenny oficerów Sztabu Generalnego w Warszawie w 1917
- Marian Kukiel
[edytuj] I Kurs Wojenny Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego 1919
- kpt. piech. Władysław Bortnowski
- kpt. piech. Ludwik de Laveaux
- kpt. art. Antoni Durski-Trzaska
- rtm. kaw. Antoni Jabłoński
[edytuj] II Kurs Wojenny / I Kurs Normalny Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego 1920–1921
-
[edytuj] II Kurs Normalny 1921– 1 X 1923
[edytuj] III Kurs Normalny 1922–1924
[edytuj] IV Kurs Normalny 1923–1925
- mjr piech. Antoni Żurakowski
- mjr piech. Antoni Wiktor Staich
- mjr piech. Franciszek Pokorny
- mjr piech. Zygmunt Berling
- mjr piech. Leon Kolbuszewski
- mjr piech. Roman Władysław Szymański
- mjr piech. Janusz Gaładyk
- mjr piech. Gwido Langer
- kpt. piech. Wacław Sosnkowski
- kpt. piech. Hipolit Słabicki
- kpt. piech. Leopold Ruszczyc
- kpt. piech. Jan Maksymilian Sokołowski
- kpt. piech. Franciszek Stanisław Demel
- kpt. piech. Jerzy Wądołkowski
- kpt. piech. Tadeusz Daniec
- kpt. piech. Jan Kozierowski
- kpt. piech. Felicjan Sterba
- kpt. piech. Leopold Okulicki
- kpt. piech. Mieczysław Pęczkowski
- kpt. piech. Tadeusz Wardejn-Zagórski
- kpt. piech. Ignacy Kazimierz Banach
- kpt. piech. Tadeusz Pawlik
- kpt. piech. Stanisław Pstrokoński
- kpt. piech. Franciszek Węgrzyn
- por. piech. Jan Becher
- por. piech. Zygmunt Morozewicz
- por. piech. Józef III Kaczorowski
|
- por. piech. Aleksander Klotz vel Alfons Kloc
- por. piech. Władysław Steblik
- por. piech. Janusz Sopoćko
- por. piech. Wacław Berka
- por. piech. Antoni Ślusarczyk
- por. piech. Włodzimierz Mizger-Chojnacki
- por. piech. Stanisław Maleciński
- por. piech. Stanisław Karnibad
- por. piech. Mieczysław Słowikowski
- mjr kaw. Konstanty Drucki-Lubecki
- rtm. Witold II Święcicki
- rtm. Witold Gierulewicz
- rtm. Jerzy II Zaleski
- rtm. Stanisław Krogulski
- rtm. Stefan I Orłowski
- rtm. Ziemowit Tadeusz Grabowski
- rtm. Stefan Lasocki
- por. kaw. Jan Kazimierz Lasocki
- mjr art. Józef Hałaciński
- mjr art. Kazimierz Mieczysław Stefczyk
- mjr art. Edward Rudowicz
- mjr art. Józef Bobowski
- mjr art. Tadeusz Roman Tomaszewski
- kpt art. Stefan Józef Springer
- kpt art. Jan Heine
- por art. Aleksander Mudry
- kpt. uzbr. Władysław Kornel Slawiczek
|
[edytuj] V Kurs Normalny 1 XI 1924 – 11 X 1926
- ppłk piech. Alojzy Przeździecki
- ppłk piech. Stefan Kossecki
- ppłk piech. Wilhelm Fuhrmann
- mjr piech. Franciszek Polniaszek
- mjr piech. dr Aleksander Patejdla
- mjr piech. Kazimierz Aleksandrowicz
- mjr piech. Mieczysław Tasiecki
- mjr piech. Włodzimierz Scholze-Srokowski
- mjr piech. Józef Englicht
- mjr piech. Jerzy Płachta-Płatowicz
- mjr piech. Wiktor Pawłowicz
- mjr piech. Adam Zbijewski
- mjr piech. Eugeniusz Marian Dmochowski
- mjr piech. Stanisław Michał Lityński
- mjr piech. Jan Kornaus
- mjr piech. Tomasz Obertyński
- mjr piech. Teodor Jakub Tobik
- mjr piech. Józef I Wróblewski
- mjr art. Wiktor Alojzy Jakubowski
- mjr art. Aleksander Kędzior
|
- mjr pil. Bohdan Józef Kwieciński
- mjr pil.-obs. Jerzy Wojciech Rychłowski
- mjr łączn. Stanisław Franciszek Jamka
- kpt. piech. Mikołaj Bogusław Górczewski
- kpt. piech. Edward Izydor Wojciechowski
- kpt. piech. Karol Hodała
- kpt. piech. Stefan Koeb
- kpt. piech. Jerzy Krubski
- kpt. art. Marian Jurecki
- kpt. art. Bolesław Ciążyński
- kpt. art. Modest Rastawiecki
- kpt. art. Andrzej Marecki
- kpt. art. Jerzy II Kamiński
- por. piech. Władysław Józef Skłodowski
- por. kaw. Mieczysław Łubieński
- por. art. Wielisław Bohdan Krajowski
- por. art. Piotr Borkowski
- por. art. Wacław Zielonka
- por. art. Bronisław Zygmunt Wiesiołowski
- por. art. Władysław Szczekowski
|
[edytuj] VI Kurs Normalny 1 XI 1925 – 28 X 1927
[edytuj] VII Kurs Normalny (2 XI 1926 – 31 X 1928)
[edytuj] VIII Kurs Normalny 1927–1929
[edytuj] IX Kurs Normalny (2 XI 1928 – 1 XI 1930)
- ppłk piech. Stefan Broniowski
- ppłk piech. Stanisław Dworzak
- ppłk piech. Stanisław Grodzki
- ppłk kaw. Julian Filipowicz
- mjr piech. Jan Ciastoń
- mjr piech. Stanisław Sztarejko
- mjr piech. Stanisław Kempski
- mjr piech. Antoni II Dąbrowski
- mjr piech. Kazimierz Sabatowski
- mjr piech. Aleksander Bieniecki
|
- mjr piech. Kazimierz Burczak
- mjr piech. Julian Grudziński
- mjr piech. Konstanty Zaborowski
- mjr kaw. Aleksander Józef Gulkowski
- kpt. piech. Wincenty Sobociński
- kpt. piech. Józef II Kowalik
- kpt. piech. Franciszek Buczek
- kpt. piech. Bolesław Krzyżewski
- kpt. piech. Stanisław Adam Zemanek
- kpt. piech. Stanisław II Bień
|
- kpt. piech. Stanisław Antoni Koziejowski
- kpt. piech. Józef Bińkowski
- kpt. piech. Józef Czesław Klepaczko
- kpt. piech. Edward Józef Ombach
- kpt. piech. Adam Stanisław Morbitzer
- kpt. piech. Ludwik Domoń
- kpt. piech. Mieczysław Fularski
- por. piech. Piotr Woźniak
- por. piech. Władysław Michniewicz
- por. piech. Marian Czyżewski
|
[edytuj] X Kurs Normalny 1929–1931
Od 19 lutego 1929 kandydatów do W.S.Woj. obowiązywały "Tymczasowe warunki przyjęcia do Wyzszej Szkoły Wojennej na kurs 1929/31 i lata następne". Wytyczne zniosły egzamin. Przyjęcie następowało na podstawie opinii i wyboru oraz wyniku kursu próbnego. Kurs próbny przy W.S.Woj. miał być organizowany w terminie od 15 października do 15 grudnia. Kandydaci przed powołaniem na kurs próbny musieli odbyć trzymiesięczny staż w innych rodzajach broni. Szef Sztabu Głównego na podstawie wykazów kwalifikacyjnych powoływał na praktykę 120 oficerów. Kandydaci musieli mieć ukończone 27 lat i mieć nie więcej niż 36 lat w dniu wstąpienia do szkoły. Na kurs 1929/31 podpułkownicy przyjęci zostali wyjątkowo. Spośród kandydatów preferowani byli oficerowie z doświadczeniem wojennym, posiadający odznaczenia bojowe.
Został powołany ale nie ukończył kursu:
- ppłk piech. Eugeniusz Żongołłowicz
[edytuj] XI Kurs Normalny 5 I 1931 – 1 XI 1932
Był to najliczniejszy kurs w historii szkoły. Ukończyło go 116 słuchaczy, w tym kilku oficerów kontraktowych.
- ppłk piech. Jan Kruk-Śmigla
- mjr piech. Juliusz Bischof
- mjr piech. Kazimierz Wiśniowski
- mjr piech. Marian Leon Jadwiński
- mjr piech. Stefan August Loth
- mjr piech. Paweł Zagórowski
- mjr piech. Ludwik Zych
- mjr piech. Adam Jan Lewicki
- mjr piech. Karol Jan Ziemski
- mjr piech. Czesław Henryk Kopański
- mjr piech. Stanisław Bobrowski
- kpt. piech. Tadeusz Majewski
- kpt. piech. Henryk Piątkowski
- mjr kaw. Janusz Bokszczanin
- mjr art. Mieczysław Garliński
|
- mjr art. Stanisław Marian Wojtowicz
- kpt. art. Jan Gorzko
- kpt. art. Stefan Longin Izdebski
- kpt. art. Kazimierz Stanisław Szpądrowski
- kpt. art. Ksawery Floryanowicz
- kpt. art. Stanisław Fieldorf
- kpt. art. Kazimierz IV Sokołowski
- kpt. art. Jerzy Younga de Lenie
- kpt. art. Jan Rómmel
- kpt. art. Adam Witold Chorzewski
- kpt. art. Franciszek Rosner
- kpt. art. Kazimierz Stanisław Skrzywan
- kpt. art. Artemi Andzaurow
- kpt. art. Stanisław Dziewiszek
- kpt. art. Jerzy Maria Kirchmayer
|
- kpt. art. Andrzej Molenda
- kpt. art. Stanisław II Namysłowski
- kpt. art. Marian Ogórkiewicz
- kpt. art. Aleksander Sulewski
- kpt. art. Józef Szerwiński
- kpt. art. Józef Maliszewski
- por. art. Stanisław Cypryk
- mjr sap. Leon Bianchi
- mjr łączn. Józef Łukomski
- mjr łączn. Mieczysław Hieronim Załęski
- kpt. pil. Stanisław Szczekowski
- kpt. pil. Ludwik Szul
- kpt. pil. Józef Jasiński
|
[edytuj] XII Kurs Normalny 1931–1933
[edytuj] XIII Kurs Normalny 1932–1934
- mjr piech. Wilhelm Władysław Heinrich
- mjr art. Tadeusz Tabiszewski
- kpt. piech. Edmund Ginalski
- kpt. piech. Antoni Rawicz-Szczerbo
- rtm. Tadeusz Grzeżułko
- rtm. Michał Gulcz
- kpt. łącz. Władysław Jamka
- por. kaw. Andrzej Hlawaty
- kpt. Petro Diaczenko (oficer kontraktowy)
- kpt. Mykoła Palijenko (oficer kontraktowy)
[edytuj] XIV Kurs Normalny 1933–1935
[edytuj] XV Kurs Normalny 3 XI 1934 – 1936
- kpt. piech. Stanisław Jachnik
- por. piech. Franciszek Herman
- por. piech. Józef Kuropieska
- por. piech. Stanisław Piwowarczyk
- por. piech. Jan Wollak
- por. piech. Wiesław Janusz Cygański
- rtm. Leon Bittner
- por. kaw. Eugeniusz Czarnecki
- por. kaw. Zygmunt Julian Dobrowolski
- por. kaw. Witold Piotr Sokolnicki
|
- por. kaw. Bogusław Jerzy Kłoss
- por. kaw. Ludwik Pawlikowski
- por. kaw. Sławomir Zarzycki
- por. kaw. Janusz Łoś
- por. kaw. Jerzy Kern
- kpt. art. Marian Zajączkowski
- por. art. Adam Ziętkowski
- por. art. Stefan Marian Jędrzejewski
- por. art. Albert Szaad
- por. art. Lech Marian Biały
|
- por. art. Antoni Bolesław Lewiński
- por. art. Leon Reinhold Madaliński
- por. art. Wacław Tym
- por. art. Rudolf Antoni Schreiber
- por. art. Tadeusz Deska
- por. sap. Felicjan Majorkiewicz
- por. pil. Franciszek Jan Kalinowski
- mjr Wiktor Małeć (oficer kontraktowy)
|
Pod koniec I roku studiów por. Franciszek Herman przeniesiony został do École Supérieure de Guerre w Paryżu.
[edytuj] XVI Kurs Normalny 1935–1937
[edytuj] XVII Kurs Normalny 1936–1938
[edytuj] XVIII Kurs Normalny 1937–1939
Kurs XVIII ukończyło 57 oficerów Wojska Polskiego i dwóch oficerów armii zagranicznych. Wśród absolwentów szkoły znalazło się dwudziestu oficerów piechoty, siedemnastu oficerów artylerii, ośmiu oficerów kawalerii, czterech oficerów lotnictwa, trzech oficerów broni pancernych, czterech oficerów saperów i jeden oficer łączności.
- kpt. piech. Stefan III Dobrowolski
- kpt. piech. Kazimierz Różycki
- kpt. piech. Tadeusz Zachara
- kpt. piech. Jan Mirowski
- kpt. piech. Zygmunt Szydłowski
- kpt. piech. Ludwik Józef Hodakowski
- kpt. piech. Julian Serwatkiewicz
- kpt. piech. Zygmunt Pietrzak
- kpt. piech. Tadeusz Wojciech Wojciechowski
- kpt. piech. Marian Gabriel Sokołowski
- kpt. piech. Aleksander Stanisław Ratuszny
- por. piech. Henryk Pohoski
- por. piech. Jan Ksawery Rześniowiecki
- por. piech. Witold Stefan Wróblewski
- por. piech. Jan Kamieński
- por. piech. Jan Józef Sochacki
- por. piech. Włodzimierz Jerzy Lisiecki
- por. piech. Józef Chomiuk
- por. piech. Zygmunt Ludwik Stanisław Zawadzki
- rtm. Tadeusz Radziukinas
|
- rtm. Jan Piotrowski
- por. kaw. Zdzisław Eugeniusz Gadomski
- por. kaw. Zbigniew Bukowski
- por. kaw. Stanisław Kaczyński
- por. kaw. Marian Mieczysław Rozwadowski
- por. kaw. Jerzy Klimkowski
- por. kaw. Henryk Breza
- kpt. art. Witold Julian Kopytyński
- kpt. art. Witold Jacek Marian Kirchmayer
- kpt. art. Tadeusz Eugeniusz Kankofer
- kpt. art. Edward Jan Hełczyński
- kpt. art. Stefan Biernacki
- kpt. art. Roman Józef Kosiński
- kpt. art. Mieczysław Kazimierz Szczawiński
- kpt. art. Jan Konkorski
- kpt. art. Adam Jaworski-Sas-Choroszkiewicz
- por. art. Bogusław Michał Sęk
- por. art. Czesław Roman
- por. art. Wojciech Borzobohaty
- por. art. Zygmunt Janke
|
- por. art. Oskar Marian Grzeczkowski
- por. art. Wiesław Aleksander Denker
- por. art. Aleksander Blum
- por. art. Piotr Harcaj
- kpt. Michał Filipkowski
- por. obs. Stanisław Poziomek
- por. Ludwik Kózka
- por. Franciszek Kusek
- kpt. br. panc. Marian Kowalczyk
- kpt. br. panc. Marian Górski
- kpt. br. panc. Ludwik Antoni Stankiewicz
- por. sap. Adam Julian Szugajew
- por. sap. Stanisław Olgierd Jaskold-Gabszewicz
- por. sap. Jan Wojciech Kiwerski
- por. sap. Stefan Rychter
- por. łącz. Mieczysław Potocki
- por. kontr. Wasyl Tatarski (hospitant)
- mjr armii estońskiej Juhan Madise (hospitant)
- por. armii łotewskiej Heinrich Voldemar Bruners (hospitant)
|
[edytuj] XIX Kurs Normalny 1938–1940
[edytuj] I Kurs Doszkolenia 1921–1922
[edytuj] II Kurs Doszkolenia 3 XI 1922 – 15 X 1923[9]
[edytuj] III Kurs Doszkolenia 2 XI 1923 – 15 X 1924
[edytuj] IV Kurs Doszkolenia 3 XI 1924 – 15 X 1925[11]
[edytuj] Kurs doskonalący dla oficerów dyplomowanych przy W.S.Woj. 1938-1939
Kurs doskonalący dla oficerów dyplomowanych zorganizowany został w listopadzie 1938 przy Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie i przerwany w trzeciej dekadzie marca 1939, po rozpoczęciu mobilizacji alarmowej. Jeden ze słuchaczy widział w nim "pierwszą próbę uruchomienia trzeciego roku wyższych studiów wojskowych dla absolwentów dwuletniej Wyższej Szkoły Wojennej"[12] natomiast Marian Utnik postrzegał kurs jako "uzupełnienie kwalifikacji oficerów dyplomowanych wyższych stopni, wytypowanych na szefów sztabów i kwatermistrzów w dowództwach armii, po smutnych doświadczeniach akcji na Zaolziu"[13]. W kursie uczestniczyło 12 słuchaczy, z których jeden był absolwentem dwuletniego kursu we francuskiej Wyższej Szkole Wojennej (Kopański), dwóch ukończyło roczny kurs doszkolenia w W.S.Woj. (Borkowski, Świtalski), a dziewięciu dwuletni kurs W.S.Woj. Na kurs powołano wyłącznie oficerów broni głównych i jednego oficera lotnictwa. Większość wśród kursantów stanowili oficerowie piechoty, których było siedmiu. Kawalerię i artylerię reprezentowało po dwóch oficerów. W nawiasach podano rok ukończenia wyższej uczelni wojskowej i stanowisko zajmowane w chwili powołania na kurs.
- płk dypl. piech. Kazimierz Aleksandrowicz (V Kurs Normalny 1924-1926) → szef sztabu DOK I
- płk dypl. piech. Bolesław Stanisław Borkowski (IV Kurs Doszkolenia 1924-1925, dowódca 21 pp) → kwatermistrz Armii "Poznań"
- płk dypl. kaw. Witold Gierulewicz (IV Kurs Normalny 1923-1925, dowódca 6 psk) → kwatermistrz DOK IV (we IX 1939 kwatermistrz Frontu Południowego)
- płk dypl. piech. Stanisław Edward Grodzki (IX Kurs Normalny 1928–1930, dowódca 57 pp) → szef sztabu Armii "Modlin"
- płk dypl. art. Stanisław Kopański (Kurs Normalny École Supérieure de Guerre 1927-1929, dowódca 1 pamot) → szef Oddziału III Sztabu Głównego WP
- płk dypl. piech. Stanisław Świtalski (II Kurs Doszkolenia 1922-1923, dowódca 16 DP) → dowódca 16 DP
- płk dypl. piech. Franciszek Tomsa-Zapolski (VIII Kurs Normalny 1927-1929) → kwatermistrz Armii "Kraków"
- ppłk dypl. kaw. Janusz Bohdan Bokszczanin (XI Kurs Normalny 1930-1932, szef Wydziału Wyszkolenia w Departamencie Kawalerii M.S.Wojsk.) → kwatermistrz Armii "Modlin" (od 4 VIII 1939 dowódca 10 psk)
- ppłk dypl. piech. Czesław Henryk Kopański (XI Kurs Normalny 1930-1932) → kwatermistrz Armii "Pomorze"
- ppłk dypl. art. Stanisław Podkowiński (X Kurs Normalny 1929–1931) → szef sztabu SGO "Narew"
- ppłk dypl. piech. Stanisław Pstrokoński (IV Kurs Normalny 1923-1925) → zastępca szefa Oddziału III Sztabu Armii "Kraków" (od VIII kwatermistrz Armii "Karpaty")
- ppłk dypl. obs. Felicjan Sterba (IV Kurs Normalny 1923-1925, zastępca dowódcy 2 plot) → szef sztabu lotnictwa i OPL Armii "Kraków"
[edytuj] Kursy Wojenne 1940–1946
Przypisy
- ↑ Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. z 22 grudnia 1928 r. Nr 36, poz. 396.
- ↑ Dziennik Rozkazów Wojskowych z 21 grudnia 1920 r. Nr 48.
- ↑ 3,0 3,1 Szymon Kucharski: Wyższa Szkoła Wojenna. Architektura przedwojennej Warszawy. [dostęp 2010-05-15].
- ↑ Dekrety Naczelnego Wodza L. 1907 i 1908 z 10 lutego 1920 r. o zwolnieniu ze stanowiska gen. Stanisława Puchalskiego i mianowaniu gen. Stefana Majewskiego w: Dziennik Personalny M.S.Wojsk z 21 lutego 1920 r. Nr 6.
- ↑ 21 października 1925 Prezydent RP zwolnił tytularnego generała dywizji w stanie spoczynku Aurelego Serdę-Teodorskiego ze stanowiska komendanta W.S.Woj., a mianował na to stanowisko gen. dyw. Kazimierza Dzierżanowskiego, dotychczasowego dowódcę 28 DP (Dziennik Personalny M.S.Wojsk. z 23 października 1925 r. Nr 110.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. z 20 grudnia 1924 r. Nr 132.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. z 1 grudnia 1925 r. Nr 129.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. z 31 października 1927 r., Nr 25.
- ↑ „Dziennik Personalny MSWojsk” 1923, 27 września, nr 63.
- ↑ Kapitan Seweryn Elterlein tytuł naukowy oficera SG otrzymał w 1926 po odbyciu podróży taktycznej (Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 10 z 16.02.1926).
- ↑ Kurs 1924-1925 był ostatnim kursem doszkolenia w historii szkoły.
- ↑ Stanisław Kopański, Wspomnienia wojenne 1939-1945 s. 19-20.
- ↑ Marian Utnik, Sztab Polskiego Naczelnego Wodza ... s. 226-227.
[edytuj] Bibliografia
- Chocianowicz Wacław, W 50-lecie powstania Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, Londyn 1969,
- W 50-lecie Powstania Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie – uzupełnienia i poprawki, Londyn 1972,
- Stawecki Piotr, Oficerowie dyplomowani wojska Drugiej Rzeczypospolitej, Wrocław – Warszawa – Kraków 1997,
- Kuropieska Józef, Wspomnienia oficera sztabu, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków 1984, ISBN 83-03-00670-3)
- Stanisław Kopański, Wspomnienia wojenne 1939-1945, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 1990, ISBN 83-11-07819-X
- Marian Utnik, Sztab Polskiego Naczelnego Wodza w latach II wojny światowej. Szkic historyczny, część I, Wojskowy Przegląd Historyczny, Nr 2 (57), Warszawa 1971
[edytuj] Linki zewnętrzne