| Wyżyna Wieluńska | |
Typowy krajobraz Wyżyny Wieluńskiej, Kłobuck |
|
| Megaregion | Pozaalpejska Europa Środkowa |
| Prowincja | Wyżyny Polskie |
| Podprowincja | Wyżyna Śląsko-Krakowska |
| Makroregion | Wyżyna Woźnicko-Wieluńska |
| Mezoregion | Wyżyna Wieluńska |
| Zajmowane jednostki administracyjne |
Polska województwo łódzkie województwo śląskie |
Wyżyna Wieluńska (341.21) – mezoregion fizycznogeograficzny w południowej Polsce. Rozciąga się pomiędzy Wieluniem a Częstochową. Zajmuje powierzchnię 1443 km². Położona jest na wysokości od 220 do 280 m n.p.m.. Najwyższe wzniesienia osiągają wysokość około 300 m n.p.m..
Spis treści |
Stanowi część płyty górnojurajskiej. Zbudowana jest przede wszystkim z wapieni górnej jury, a także ze skał jury środkowej i górnego triasu. Skały podłoża tylko miejscami odsłaniają się spod osadów czwartorzędowych. Najwyższymi wzniesieniami są wzgórza morenowe i kemy. Charakterystyczne dla tego obszaru, jak i dla wszystkich obszarów zbudowanych ze skał węglanowych, są formy krasowe, przejawiające się tutaj w postaci lejów i szczelin w podłożu[1].
Wyżynę przecinają doliny rzeczne, w tym trzykrotnie dolina Warty, a także Liswarty i jej dopływów: Czarnej Okszy, Białej Okszy i wielu mniejszych cieków wodnych[1].
|
|||||