Wybory parlamentarne w Norwegii w 2009 roku

Norwegia

Ten artykuł jest częścią serii: Ustrój i polityka Norwegii Ustrój polityczny Konstytucja Król Harald V Storting Premier Jens Stoltenberg Rząd Podział administracyjny Partie polityczne Wybory 2005, 2009 Polityka zagraniczna Wikiprojekt Polityka

Wybory parlamentarne w Norwegii w 2009 roku - wybory do parlamentu norweskiego Stortingu, przeprowadzone 14 września 2009 na terenie Norwegii. Zwycięstwo odniosła rządząca centrolewicowa koalicja trzech partii na czele z Norweską Partią Pracy.

Organizacja wyborów i kampania wyborcza

Wieczór wyborczy w sztabie Norweskiej Partii Pracy.

Norweskie partie polityczne rywalizowały o 169 mandatów w parlamencie. Kandydaci byli wybierani z list partyjnych w każdym z 19 okręgów. Partie polityczne nominowały kandydatów na swoje listy wyborcze jesienią 2008 i zimą 2009. Czas przeznaczony na zarejestrowanie list mijał 21 marca 2009. Sondaże przedwyborcze wskazywały na zaciętą rywalizację między rządzącą koalicją a czterema partiami opozycji. Jednym z głównych tematów w kampanii wyborczej był stan gospodarki w kraju. Premier Jens Stoltenberg, stojący od 2005 na czele centrolewicowego rządu, wskazywał na sukces swojego gabinetu w tej dziedzinie. Norwegia, w obliczu światowego kryzysu gospodarczego, utrzymała najniższe w Europie bezrobocie na poziomie 3%, a na specjalnym funduszu, zasilanym z zysków ze sprzedaży gazu ziemnego, zgromadziła 277 mld euro. W skład rządzącej "czerwono-zielonej" koalicji wchodziły: Norweska Partia Pracy, Norweska Partia Centrum oraz Norweska Socjalistyczna Partia Lewicy.

Stojąca na czele Partii Postępu - głównej siły opozycyjnej, Siv Jensen, podkreślała, że obywatele nie czerpią wystarczających zysków ze sprzedaży zasobów naturalnych. Opowiadała się za obniżeniem podatków oraz przyspieszeniem prywatyzacji, w tym w sektorach służby zdrowia i edukacji. Partia Postępu zapowiadała również zaostrzenie przepisów imigracyjnych.

Wyniki wyborów

Zwycięstwo w wyborach parlamentarnych uzyskała rządząca koalicja trzech partii, zdobywając w sumie 86 spośród 169 mandatów. Partia Pracy premiera Stoltenberga zdobyła 64 miejsca w parlamencie. Premier zapowiedział kontynuację swoich rządów przez kolejne cztery lata. Dzięki uzyskaniu większości parlamentarnej, rząd Stoltenberga został pierwszym norweskim gabinetem od 1969, który zdołał wywalczyć w wyborach reelekcję.

Cztery partie opozycyjne (Partia Postępu, Partia Konserwatywna, Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna i Partia Liberalna) uzyskały w sumie 83 mandaty, a Partia Postępu z 41 deputowanymi została drugim największym ugrupowaniem w Stortingu.

Podział mandatów:

     Norweska Socjalistyczna Partia Lewicy (11)

     Norweska Partia Pracy (64)

     Norweska Partia Centrum (11)

     Norweska Partia Liberalna (2)

     Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Norwegii (10)

     Norweska Partia Konserwatywna (30)

     Partia Postępu (41)

Szczegółowe wyniki wyborów parlamentarnych:

Partia polityczna		Liczba głosów			Liczba mandatów
		#	%	± p%	#	±
	Norweska Partia Pracy (Det norske Arbeiderparti)	949 244	35,4	+2,7	64	+3
	Partia Postępu (Fremskrittspartiet)	614 517	22,9	+0,9	41	+3
	Norweska Partia Konserwatywna (Høyre)	462 388	17,2	+3,1	30	+7
	Norweska Socjalistyczna Partia Lewicy (Sosialistisk Venstreparti)	166 295	6,2	−2,6	11	−4
	Norweska Partia Centrum (Senterpartiet)	164 994	6,2	−0,3	11	0
	Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Norwegii (Kristelig Folkeparti)	148 750	5,5	−1,2	10	−1
	Norweska Partia Liberalna (Venstre)	104 133	3,9	−2,0	2	−8
	Rødt	36 211	1,3	+0,1	0	0
	Inne partie		1,2		0	0
	Razem (frekwencja: 75,7%)	2682700	100%		169

Linki zewnętrzne

• The Parliamentary Election and the Sami Assembly Election 2009 (ang.)