Wybory prezydenckie w Niemczech w 2010 roku odbyły się 30 czerwca 2010[1] po ustąpieniu z funkcji prezydenta Horsta Köhlera[2]. Wyboru prezydenta dokonało 14. Zgromadzenie Federalne. W trzeciej turze głosowania wygrał Christian Wulff, pokonując swojego głównego konkurenta Joachima Gaucka[3].
Spis treści |
31 maja 2010 z urzędu ustąpił prezydent Horst Köhler. Rezygnacja miała związek z jego radiową wypowiedzią na temat wojskowej interwencji w Afganistanie i potencjalnym użyciem Bundeswehry w celu zabezpieczania niemieckich interesów gospodarczych. Stanowisko Köhlera zostało przez niektóre media, polityków i prawników uznane za kontrowersyjne, a nawet określone jako jawne nawoływanie do łamania konstytucji.
Na okres wakatu obowiązki prezydenta przejął przewodniczący Bundesratu Jens Böhrnsen[4].
W Niemczech prezydenta wybiera Zgromadzenie Federalne, złożone po połowie z członków Bundestagu i przedstawicieli parlamentów regionalnych. Prezydentem zostaje osoba, która uzyskała bezwzględną większość głosów w dwóch pierwszych turach głosowania lub zwykłą większość w trzeciej turze. Głową państwa może zostać osoba, która ukończyła 40. rok życia oraz posiadająca prawa wyborcze.
Jako potencjalnych kandydatów media wymieniały przewodniczącego Bundestagu Norberta Lammerta oraz minister pracy i polityki społecznej Ursulę von der Leyen[9].
W tygodniach poprzedzających wybór prezydenta kandydatura Joachima Gaucka zyskała poparcie części społeczeństwa, powodując ogólny wzrost zainteresowania tematyką wyborczą, mimo iż głosowanie miało charakter pośredni. Według sondaży cieszył się poparciem o 10% większym niż Christian Wulff. Gauck uzyskał poparcie mediów, publicystów oraz sporej części opinii publicznej (nawet tej przychylnej CDU). W internecie powstały strony sympatyków tego kandydata, organizowane były też manifestacje i akcje zbierania podpisów poparcia. Postawiony został również temat dotyczący wprowadzenia w Niemczech bezpośrednich wyborów prezydenckich, umożliwiających wybór kandydata cieszącego się największym poparciem społecznym, a nie wybieranego na zasadzie podziałów partyjnych[10]. Zdaniem ekspertów były to najważniejsze wybory prezydenckie w powojennej historii Niemiec, ponieważ ich wynik mógł zdecydować o przyszłości koalicji parlamentarno-rządowej CDU/CSU-FDP i rządu Angeli Merkel[11].
| Partia | Liczba głosów | ||
|---|---|---|---|
| Łącznie | Bundestag | Landy | |
| CDU/CSU | 498–500 | 239 | 259–2611, 2 |
| SPD | 332–333 | 146 | 186–1871 |
| FDP | 147 | 93 | 54 |
| Związek 90/Zieloni | 127 | 68 | 59 |
| Die Linke | 124–125 | 76 | 48–492 |
| Freie Wähler | 10 | 0 | 10 |
| NPD | 3 | 0 | 3 |
| Südschleswigscher Wählerverband | 1 | 0 | 1 |
| Razem | 1244 | 622 | 622 |
| Instytut | Data | Wulff | Gauck | Jochimsen |
|---|---|---|---|---|
| Forschungsgruppe Wahlen | 16.06.2010 | 31 % | 39 % | 3 % |
| Forsa | 16.06.2010 | 35 % | 41 % | 3 % |
| Infratest dimap | 15.06.2010 | 37 % | 43 % | 2 % |
| Infratest dimap[12] | 11.06.2010 | 31 % | 40 % | 3 % |
| Forsa-Institut[13] | 09.06.2010 | 32 % | 42 % | - |
| TNS Emnid[14] | 06.06.2010 | 41 % | 32 % | - |
| TNS Emnid[15] | 20.06.2010 | 37% | 39% | - |
| TNS Emnid[16] | 27.06.2010 | 36 % | 42 % | - |
W trzeciej turze głosowania prezydentem Niemiec został wybrany kandydat rządzącej koalicji CDU/CSU-FDP, Christian Wulff. Zdobył wówczas wymaganą zwykłą większość głosów. W dwóch pierwszych turach nie zdołał uzyskać bezwzględnej większości. Drugie miejsce we wszystkich trzech turach osiągnął kandydat opozycyjnej SPD i Związku 90/Zieloni, Joachim Gauck.
| Runda | Kandydat | Liczba głosów | Procent |
|---|---|---|---|
| 1. Runda [17] | Christian Wulff | 600 | 48,3% |
| Joachim Gauck | 499 | 40,2% | |
| Luc Jochimsen | 126 | 10,2% | |
| Frank Rennicke | 3 | 0,2% | |
| 2. Runda [18] | Wulff | 615 (+15) | 49,7% |
| Gauck | 490 (-9) | 39,6% | |
| Jochimsen | 123 (-3) | 9,9% | |
| Rennicke | 3 (0) | 0,2% | |
| 3. Runda[19] | Wulff | 625 | 50,2% |
| Gauck | 494 | 39,7% | |
| Jochimsen | kandydatura wycofana | ||
| Rennicke | |||
|
|||||||||||||