| République de Côte d'Ivoire Republika Wybrzeża Kości Słoniowej |
|||||
|
|||||
| Dewiza: (fr.) Union, Discipline, Travail (Jedność, Dyscyplina, Praca) |
|||||
| Hymn: L'Abidjanaise (Pieśń Abidżanu) |
|||||
| Język urzędowy | francuski | ||||
| Stolica | Jamusukro | ||||
| Ustrój polityczny | republika | ||||
| Głowa państwa | prezydent Alassane Ouattara | ||||
| Szef rządu | premier Jeannot Ahoussou-Kouadio | ||||
| Powierzchnia • całkowita • wody śródlądowe |
70. na świecie 322 460 km² 4460 km² (1,38%) |
||||
| Liczba ludności (2010) • całkowita • gęstość zaludnienia |
52. na świecie 21 967 721▲ 68 osób/km² |
||||
| Jednostka monetarna | frank CFA (XOF) | ||||
| Niepodległość | od 15 sierpnia 1960 |
||||
| Strefa czasowa | UTC 0 | ||||
| Kod ISO 3166 | CI | ||||
| Domena internetowa | .ci | ||||
| Kod samochodowy | CI | ||||
| Kod samolotowy | TU | ||||
| Kod telefoniczny | +225 | ||||
| 1 Siedzibą rządu jest Abidżan 2 Dane podane za CIA The World Factbook (źródło:CIA) (ang.) 3 Dane szacunkowe na lipiec 2008 roku, podane za CIA The World Factbook (źródło: CIA) (ang.) |
|||||
Wybrzeże Kości Słoniowej (franc. Côte d'Ivoire, Republika Wybrzeża Kości Słoniowej, w tekstach oficjalnych: Republika Côte d'Ivoire[1], République de Côte d'Ivoire) – państwo w Zachodniej Afryce, położone nad Zatoką Gwinejską. Stolicą obecną jest Jamusukro, a dawną stolicą był Abidżan. Wybrzeże Kości Słoniowej graniczy z państwami:
Państwo wzięło nazwę od nazwy części wybrzeża Zatoki Gwinejskiej (Ocean Atlantycki), skąd francuscy handlarze wywozili w XVII wieku kość słoniową.
Spis treści |
Wybrzeże Kości Słoniowej jest republiką. Konstytucja została uchwalona w 1960. Głową państwa jest prezydent wybierany w wyborach powszechnych na 5 lat. Władza ustawodawcza należy do 1-izbowego Zgromadzenia Narodowego o kadencji 5-letniej, z wyborów powszechnych. Władzę wykonawczą sprawuje rząd, na którego czele stoi premier powoływany przez prezydenta. Jednak według rankingu organizacji Freedom In The World na rok 2010 prawa polityczne i swobody obywatelskie są tu mocno ograniczone.
Powierzchnia w większej części wyżynno-górzysta. Na zachodzie, przy granicy z Gwineą masyw górski Nimba (1752 m). W południowej części aluwialna nizina nadbrzeżna. Wybrzeże słabo rozczłonkowane, na zachodzie skaliste, na wschodzie płaskie z licznymi mierzejami i lagunami. Na południu klimat równikowy wybitnie wilgotny z opadami całorocznymi (1500–2300 mm) i 2 maksimami opadów (kwiecień–lipiec i wrzesień–listopad). Na pozostałym obszarze klimat podrównikowy (opady roczne 1000–1800 mm) — w części środkowej 2 maksima opadów z zaznaczoną porą suchą (listopad–luty), na północy jedna pora deszczowa (maj–październik). Na południu w porze suchej wieje harmattan. Średnia temperatura miesięczna od 24–25 °C w sierpniu do 28–30 °C w marcu, kwietniu. Gęsta sieć rzeczna. Głównie rzeki: Bandama, Komoé, Sassandra. Dominującą formacją roślinną jest sawanna. Na południu zdegradowane lasy równikowe (ok. 22% pow.). Na wybrzeżach występują namorzyny. Ponad 6% pow. stanowią parki narodowe, w tym wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury i Przyrody UNESCO (Komoé, Taï). Graniczy z wybrzeżem zatoki Gwinejskiej, której wybrzeże jest dobrze rozwinięte.
Od XV do XIX wieku Wybrzeże Kości Słoniowej przyciągało Europejczyków perspektywą zysków z handlu kością słoniową i niewolnikami. U schyłku tego okresu opanowała je Francja. W 1960 Wybrzeże Kości Słoniowej uzyskało niepodległość. Ważniejsze wydarzenia:
Kraj uzyskał w 1960 niepodległość. Postępuje elektryfikacja, istnieje też sieć dróg i kolei. Miasto Abidżan jest ośrodkiem turystycznym. Większość mieszkańców Wybrzeża Kości Słoniowej uprawia ziemię, kraj ten jest największym producentem kakao na świecie. W kraju tym pozostającym pod silnym wpływem zwyczajów i języka francuskiego, żyje obok licznych plemion afrykańskich wielu osadników europejskich.
Dane można znaleźć w CIA Factbook
Struktury wyznaniowe kraju, wyrażone procentowo[2].
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||