Wybrzeże Księżniczki Marty

Wybrzeże Księżniczki Marty (norw. Kronprinsesse Märta Kyst) - część wybrzeża Ziemi Królowej Maud na Antarktydzie rozciągająca się między 5° E a 20° W (koniec jęzora Lodowca Stancomba-Willsa). Do wybrzeża przylega lodowiec szelfowy, którego klify lodowe osiągają 20–35 m wysokości.

Wybrzeże to zostało nazwane na cześć księżniczki Marty, księżniczki szwedzkiej i żony norweskiego następcy tronu Olafa V. Nazwę tę nadał norweski badacz polarny Hjalmar Riiser-Larsen podczas jego wyprawy w 1930 w okolicach Przylądka Norvegia.