Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Wyciąg talerzykowy – rodzaj wyciągu narciarskiego służący do wciągania narciarzy lub snowboardzistów do góry wzdłuż stoku.
Jest to rodzaj wyciągu orczykowego, w którym zamiast poprzecznej belki, którą zazwyczaj podpiera się para narciarzy, znajduje się plastikowy lub gumowy talerzyk, służący jednej osobie. Narciarz obejmuje talerzyk udami. Zanim zastosowano talerzyki, elementem, który wciągał narciarza, była poprzeczna belka (poprzeczka) o długości 50 cm, przymocowana do krótkiego pręta drewnianego lub metalowego w środku swojej długości wygiętego w kształt łuku (wyciąg orczykowy).
Wyciąg talerzykowy, tak samo jak wyciąg orczykowy, składa się ze stalowej liny bez końca wprawianej w ruch obiegowy przez koło napędzane mechanicznie. Podobne koło, jednak pozbawione napędu, znajduje się na końcu wyciągu. Wyciąg orczykowy to patent szwajcarsko-niemiecki z 1934 (inż. Constam i firma Bleichert), zaś wyciąg talerzykowy to wynalazek inżyniera polskiego pochodzenia Jeana Pomagalskiego - w 1935 roku opatentował on stosowany do dziś system Poma-Lift.
Z jednego talerzyka może korzystać jednocześnie tylko 1 osoba. Wyciągi talerzykowe poruszają się zazwyczaj z prędkością do 3,5 m/s, ich długość wynosi od 100 do 2000 metrów, a różnica wzniesień do 300 metrów.
