| Wydry | |
| Lutrinae | |
| Bonaparte, 1838 | |
Wydra olbrzymia |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Rząd | drapieżne |
| Rodzina | łasicowate |
| Podrodzina | wydry |
Wydry (Lutrinae) – drapieżne ssaki z rodziny łasicowatych spotykane prawie na całym świecie, przystosowane do ziemnowodnego trybu życia. W Polsce spotykana jest wydra europejska.
Spis treści |
Wydra ma ciało wydłużone, z długim, silnym ogonem. Palce są połączone błoną. Różne gatunki wydr zamieszkują wszystkie kontynenty, z wyjątkiem Australii. W tak zróżnicowanym rozmieszczeniu pomogła im zdolność do przepływania dużych obszarów wód, w tym także zatok morskich. Jeden gatunek przystosował się do życia w morzu. Jest nim kałan (wydra morska). Kałany prawie nigdy nie wychodzą na ląd. Żerują, śpią i rozmnażają się w morskich zatokach.
Wydry są ściśle związane ze środowiskiem wodnym. Żywią się głównie rybami, a uzupełniającą dietę stanowią żaby, raki, kraby, gryzonie i ptaki. Drapieżniki te są pod częściową ochroną.
Wcześniej wyróżniano jeszcze rodzaj Amblonyx, do którego zaliczano Amblonyx cinereus – wydra orientalna, wyderka orientalna obecnie klasyfikowaną jako Aonyx cinereus[1] lub Aonyx cinerea[2]