Wysoczyzna Drohiczyńska

Wysoczyzna Drohiczyńska
Zasięg regionu w obrębie Polski
Megaregion	Niż Wschodniobałtycko-Białoruski
Prowincja	Niż Wschodniobałtycko-Białoruski
Podprowincja	Wysoczyzny Podlasko-Białoruskie
Makroregion	Nizina Północnopodlaska
Mezoregion	Wysoczyzna Drohiczyńska
Zajmowane jednostki administracyjne	Polska: - woj. podlaskie

Wysoczyzna Drohiczyńska (Wysoczyzna Drohicka) (843.38) – mezoregion fizycznogeograficzny we wschodniej Polsce, w południowej części Niziny Północnopodlaskiej, w międzyrzeczu Nurca i środkowego Bugu. Graniczy od północny z niższą Równiną Bielską, od północnego zachodu z Wysoczyzną Wysokomazowiecką a od południa z Podlaskim Przełomem Bugu (Nizina Południowopodlaska). Na wschodzie region styka się z Białorusią.

Mezoregion jest wysoczyzną - falistą równiną osiągającą wysokość do 210 m n.p.m. (stożki sandrowe w okolicach Radziwiłłówki). Na terenie Wysoczyzny Drohiczyńskiej występują również ozy (koło Siemiatycz), kemy (pod Milejczycami, najwyższy 183 m) i ostańce morenowe. Niedaleko Mielnika znajdują się eksploatowane odsłonięcia margli kredowych.

Wysoczyzna Drohiczyńska jest regionem umiarkowanie zalesionym, lasy stanowią około 24% jej powierzchni. Głównymi miastami regionu są Siemiatycze, południowa część Ciechanowca oraz Drohiczyn, od którego region bierze nazwę.

Linki zewnętrzne

• Galeria zdjęć Wysoczyzny Drohiczyńskiej